Παρόλο που έχουν περάσει τρία χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου Raspberry Pi, η εταιρεία δεν είχε κυκλοφορήσει την δική της επίσημη θήκη. Συνήθως υπήρχαν λύσεις από τρίτους κατασκευαστές, ωστόσο σκοπός του ιδρύματος είναι να εξαπλώσει την ιδέα των φθηνών υπολογιστών για όλους και δημιούργησε μια νέα θήκη με πολύ χαμηλό κόστος. Η νέα θήκη […]
Παρόλο που έχουν περάσει τρία χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου Raspberry Pi, η εταιρεία δεν είχε κυκλοφορήσει την δική της επίσημη θήκη. Συνήθως υπήρχαν λύσεις από τρίτους κατασκευαστές, ωστόσο σκοπός του ιδρύματος είναι να εξαπλώσει την ιδέα των φθηνών υπολογιστών για όλους και δημιούργησε μια νέα θήκη με πολύ χαμηλό κόστος.
Η νέα θήκη θα λέγαμε είναι αρκετά εντυπωσιακή, έχοντας άσπρο και μοβ χρώμα και κοστίζει γύρω στα 7.5 ευρώ. Δημιουργήθηκε σε συνεργασία με την Kinneir Dufort, είναι κατασκευασμένη από πλαστικό και αποτελείται από 4 κομμάτια, το κυρίως σώμα και 3 αποσπώμενα πάνελ. Τα πάνελ είναι αποσπώμενα ώστε να υπάρχει πρόσβαση σε διάφορα μέρη του Raspberry Pi, ανάλογα με τις ανάγκες του χρήστη.
Η τιμή των 8.6 δολαρίων είναι στο ίδιο επίπεδο με τις φθηνές θήκες που υπήρχαν στην αγορά, αλλά μπορούμε να πούμε ότι η επίσημη θήκη είναι αρκετά πιο εντυπωσιακή και προσφέρει καλύτερη λειτουργικότητα από τις υπόλοιπες.
Είναι το γκατζετάκι που ξεγέλασε τον περισσότερο κόσμο από τότε που κυκλοφόρησε. (Μετά τα κινητά τηλέφωνα βέβαια.) Είναι ένας υπολογιστάκος με άριστο value for money.
Και το πρόβλημα είναι ότι εκεί στέκονται όλοι. Στο value for money, και όχι στο απόλυτο value, το οποίο είναι πραγματικά λίγο.
Για να δώσω ένα παράδειγμα, αν βρείτε ένα τάσι αυτοκινήτου στο δρόμο, και βρείτε ένα τρόπο να το χρησιμοποιήσετε, πχ να το κάνετε πιατάκι γλάστρας, τότε θα έχετε μια “συσκευή” με πολύ καλύτερο value for money από το Pi. Το ίδιο μια χρησιμοποιημένη οδοντόβουρτσα, μια φαγωμένη φέτα καρπούζι, ή μισό λίτρο νερό χωρίς το μπουκάλι του.
Για να δώσω ένα άλλο παράδειγμα: Αν κρατώντας στο χέρι μου ένα κλειδί και ένα κατσαβίδι ανοίξω το καπό του αυτοκινήτου μου και διαπιστώσω ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι με αυτά τα εργαλεία, τότε δε σημαίνει ότι τα εργαλεία είναι άχρηστα, αλλά ότι εγώ είμαι άχρηστος.
αυτες οι συσκευες αναφερονται σε makers που θελουν να αναπτυξουν projects ειτε ως αυτονομα συστηματα, ειτε ως gateways και διεπαφη με αλλα συστηματα πχ arduino, ειτε ως προτοτυπα προς κατασκευη.
στα τει ειχαμε χρησιμοποιησει και arduino και raspberry. και οπως παντα υπαρχουν και οι κινεζικοι κλωνοι, banana pi κλπ. ενα ελληνικο προτζεκτ που εχει ασχοληθει με αυτα ειναι το jubito.org και περισσοτερα στο blog https://jubitoblog.blogspot.gr/
Παιδιά, για να διευκρινίσω τη θέση μου, δεν μιλάω για τους χομπίστες που χρησιμοποιούν το Pi στα projects τους. Μιλάω για την τεράστια εμπορική επιτυχία του Pi, που δεν οφείλεται φυσικά στο ότι ξαφνικά πολλαπλασιάστηκαν οι χομπίστες. Απλά το Pi το αγόρασε ένα σωρό κόσμος που πίστεψε τα παπαγαλάκια του youtube που έλεγαν ότι το Pi είναι ένας υπολογιστής με δυνατότητες.
Ποια ειναι η χρηση του ρε παιδια ?
Είναι το γκατζετάκι που ξεγέλασε τον περισσότερο κόσμο από τότε που κυκλοφόρησε. (Μετά τα κινητά τηλέφωνα βέβαια.) Είναι ένας υπολογιστάκος με άριστο value for money.
Και το πρόβλημα είναι ότι εκεί στέκονται όλοι. Στο value for money, και όχι στο απόλυτο value, το οποίο είναι πραγματικά λίγο.
Για να δώσω ένα παράδειγμα, αν βρείτε ένα τάσι αυτοκινήτου στο δρόμο, και βρείτε ένα τρόπο να το χρησιμοποιήσετε, πχ να το κάνετε πιατάκι γλάστρας, τότε θα έχετε μια “συσκευή” με πολύ καλύτερο value for money από το Pi. Το ίδιο μια χρησιμοποιημένη οδοντόβουρτσα, μια φαγωμένη φέτα καρπούζι, ή μισό λίτρο νερό χωρίς το μπουκάλι του.
Κυρίως προστατεύει από σκόνη. Εντάξει, το κάνει και πιο όμορφο.
Μάλλον η θήκη ως προιον έχει μεγαλύτερη αξία από το ίδιο στην πραγματικότητα. Η θήκη τουλάχιστον κάνει κάτι.
Εντάξει, μη λέμε ότι θέλουμε. Είναι ένας φτηνός, υπολογιστής με αρκετές IO θύρες που έχει σκοπό να εξοικειώσει τους νέους σήμερα με τα ηλεκτρονικά και τους υπολογιστές (citation: https://techcrunch.com/2013/01/29/google-giving-grant-worth-525000-to-fund-free-raspberry-pi-for-15000-u-k-schoolkids/).
Λόγω των σημαντικών προτερημάτων του, σημείωσε μεγάλη επιτυχία (citation: https://techcrunch.com/2015/02/17/raspberry-pi-sales-pass-5-million/) στο maker movement (https://en.wikipedia.org/wiki/Maker_culture).
Χαρακτηριστικά παραθέτω εκατοντάδες ευφάνταστα projects από το hackaday (https://hackaday.io/projects/tag/raspberry%20pi) και το gizmodo (https://fieldguide.gizmodo.com/16-fun-projects-for-your-new-raspberry-pi-1657769448).
Είναι αλήθεια ότι αν θες ένα φτηνό σύστημα για να μπαίνεις Facebook, μάλλον το Pi δεν είναι η καλύτερη επιλογή, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι η συσκευή είναι άχρηστη.
Για να δώσω ένα άλλο παράδειγμα: Αν κρατώντας στο χέρι μου ένα κλειδί και ένα κατσαβίδι ανοίξω το καπό του αυτοκινήτου μου και διαπιστώσω ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι με αυτά τα εργαλεία, τότε δε σημαίνει ότι τα εργαλεία είναι άχρηστα, αλλά ότι εγώ είμαι άχρηστος.
@ Δεύτερος Γιώργος εισαι θεος αδερφε…
αυτες οι συσκευες αναφερονται σε makers που θελουν να αναπτυξουν projects ειτε ως αυτονομα συστηματα, ειτε ως gateways και διεπαφη με αλλα συστηματα πχ arduino, ειτε ως προτοτυπα προς κατασκευη.
στα τει ειχαμε χρησιμοποιησει και arduino και raspberry. και οπως παντα υπαρχουν και οι κινεζικοι κλωνοι, banana pi κλπ. ενα ελληνικο προτζεκτ που εχει ασχοληθει με αυτα ειναι το jubito.org και περισσοτερα στο blog https://jubitoblog.blogspot.gr/
Παιδιά, για να διευκρινίσω τη θέση μου, δεν μιλάω για τους χομπίστες που χρησιμοποιούν το Pi στα projects τους. Μιλάω για την τεράστια εμπορική επιτυχία του Pi, που δεν οφείλεται φυσικά στο ότι ξαφνικά πολλαπλασιάστηκαν οι χομπίστες. Απλά το Pi το αγόρασε ένα σωρό κόσμος που πίστεψε τα παπαγαλάκια του youtube που έλεγαν ότι το Pi είναι ένας υπολογιστής με δυνατότητες.