Η ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στην εκπαίδευση προχωρά με ταχείς ρυθμούς, ωστόσο οι πολιτικές που τη διέπουν στα σχολεία παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ασαφείς και αποσπασματικές. Νέα ανάλυση δείχνει ότι τα περισσότερα εκπαιδευτικά συστήματα δεν έχουν ακόμη αναπτύξει ολοκληρωμένα πλαίσια για τη χρήση εργαλείων AI από μαθητές και εκπαιδευτικούς.
Έλλειψη ξεκάθαρων κανόνων και καθοδήγησης
Παρά τη ραγδαία εξάπλωση εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης, πολλές χώρες και σχολικές μονάδες βασίζονται σε προσωρινές οδηγίες ή γενικές αρχές, χωρίς σαφείς κανόνες για το πώς, πότε και με ποιον τρόπο επιτρέπεται η χρήση τους στην εκπαιδευτική διαδικασία. Αυτό δημιουργεί σύγχυση στους εκπαιδευτικούς και άνιση εφαρμογή από σχολείο σε σχολείο.
Ανησυχίες για αξιολόγηση και ακαδημαϊκή ακεραιότητα
Ένα από τα βασικά ζητήματα που αναδεικνύονται είναι η αξιολόγηση των μαθητών. Η χρήση εργαλείων AI για εργασίες και εξετάσεις θέτει ερωτήματα για την αυθεντικότητα της δουλειάς των μαθητών και την αξιοπιστία των βαθμολογιών. Χωρίς σαφές πλαίσιο, πολλά σχολεία είτε απαγορεύουν πλήρως τα εργαλεία αυτά είτε τα αφήνουν ανεξέλεγκτα.
Ανισότητες και πρόσβαση στην τεχνολογία
Η απουσία ενιαίας πολιτικής εντείνει και τις ανισότητες. Σχολεία με περισσότερους πόρους μπορούν να εκπαιδεύσουν προσωπικό και μαθητές στη σωστή χρήση της AI, ενώ άλλα μένουν πίσω. Το αποτέλεσμα είναι διαφορετικά επίπεδα ψηφιακών δεξιοτήτων, ανάλογα με την περιοχή ή το εκπαιδευτικό σύστημα.
Ανάγκη για εθνικές και διεθνείς στρατηγικές
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι απαιτούνται σαφείς, μακροπρόθεσμες πολιτικές που να καλύπτουν τόσο τα παιδαγωγικά οφέλη όσο και τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης. Η έμφαση δεν θα πρέπει να είναι μόνο στον έλεγχο, αλλά και στην εκπαίδευση μαθητών και εκπαιδευτικών για υπεύθυνη και δημιουργική χρήση της τεχνολογίας.
Η τεχνητή νοημοσύνη έχει τη δυνατότητα να αλλάξει ριζικά την εκπαίδευση, όμως χωρίς ξεκάθαρο πλαίσιο, τα σχολεία δυσκολεύονται να αξιοποιήσουν τα οφέλη της με ασφάλεια και συνέπεια.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Προσθήκη σχόλιου