«Χλομό» είναι το ενδεχόμενο της πτώσης αστεροειδούς στη Γη το 2040. Ο Άρης όμως δεν είναι καθόλου χλομός αυτή την εποχή στο νυχτερινό ουρανό. Και πολύ πιο εντυπωσιακό είναι το θέαμα του βόρειου σέλαος από τον Διαστημικό Σταθμό. Στη Φλόριντα τα τεράστια ερπυστριοφόρα που μετέφεραν τα διαστημικά λεωφορεία περνούν ριζικό σέρβις, ενώ οξυγόνο ανακαλύφθηκε σε […]
«Χλομό» είναι το ενδεχόμενο της πτώσης αστεροειδούς στη Γη το 2040. Ο Άρης όμως δεν είναι καθόλου χλομός αυτή την εποχή στο νυχτερινό ουρανό. Και πολύ πιο εντυπωσιακό είναι το θέαμα του βόρειου σέλαος από τον Διαστημικό Σταθμό. Στη Φλόριντα τα τεράστια ερπυστριοφόρα που μετέφεραν τα διαστημικά λεωφορεία περνούν ριζικό σέρβις, ενώ οξυγόνο ανακαλύφθηκε σε δορυφόρο του Κρόνου.
Διαβάστε τα προηγούμενα Space News Report. ————————————————————————————————————————————
Ρεπορτάζ για την ενδεχόμενη πτώση του αστεροειδούς.
Αρμαγεδδών το 2040; Πολύ απίθανο
Πολύς λόγος γίνεται τώρα τελευταία για τον αστεροειδή ο οποίος ενδεχομένως να αποτελέσει πιθανή απειλή για τη Γη σε μερικές δεκαετίες. Πρόκειται για τον 2011 AG5 η τροχιά του οποίου ίσως τον φέρει σε πορεία σύγκρουσης με τον πλανήτη μας το 2040. Πρόκειται για έναν διαστημικό βράχο με διάμετρο γύρω στα 140 μέτρα (φανταστείτε το βράχο της Ακρόπολης των Αθηνών να πετά στο διάστημα) ο οποίος προς το παρόν έχει φτάσει στην νο 1 θέση της Κλίμακας του Τορίνο (https://en.wikipedia.org/wiki/Torino_Scale) σε ό,τι αφορά την πιθανότητα πτώσης. Ο αστεροειδής 2011 AG5 είναι ένα από τα 8.744 NEOs (Εγγύς της Γης Αντικείμενα) που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι στιγμής. Ακολουθεί τροχιά με αφήλιο πέρα από τον Άρη και περιήλιο ανάμεσα στη Γη και στην Αφροδίτη. Ανακαλύφθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2011 από αστρονόμους βόρεια της Τουσόν (Αριζόνα). Εξαιτίας της τρέχουσας θέσης του στον ουρανό κατά τη διάρκεια της ημέρας, είναι αδύνατο να γίνουν παρατηρήσεις του 2011 AG5 με επίγεια τηλεσκόπια. Έτσι οι αστρονόμοι δεν μπορούν ακόμα να προσδιορίσουν με ακρίβεια τα στοιχεία της τροχιάς του ώστε να προβλέψουν την θέση που θα έχει σε μερικές δεκαετίες. Όμως αυτό δεν αναμένεται να διαρκέσει πολύ. Το Σεπτέμβριο του 2013 οι αστρονόμοι θα έχουν την ευκαιρία να κάνουν συμπληρωματικές παρατηρήσεις του 2011 AG5 όταν αυτός θα πλησιάσει τη Γη σε απόσταση 147 εκατ. χλμ. Περαιτέρω παρατηρήσεις θα γίνουν εφικτές στα τέλη του 2015. Το Φεβρουάριο του 2023 ο αστεροειδής θα περάσει 1,6 εκατομμύρια χλμ μακριά από τον πλανήτη μας. Κατά τη διάρκεια του περάσματος, ίσως η βαρυτική διελκυστίνδα μεταξύ Γης και αστεροειδούς να αλλάξει την τροχιά του τελευταίου και να τον θέσει σε πορεία σύγκρουσης στις 5.2.2040, αλλά αυτό έχει μόνο μια στις 625 πιθανότητες να συμβεί.
————————————————————————————————————————————
Η αποστολή των πρώτων ανθρώπων στον Άρη το 2030 (αν το πρόγραμμα Constellation δεν ματαιωνόταν).
Παρατηρήστε τον πλανήτη Άρη
Και ο δυνητικά επικίνδυνος διαστημικός βράχος μπορεί να είναι δύσκολο να παρατηρηθεί ακόμα και με ισχυρά τηλεσκόπια, όμως ένα άλλο, πολύ πιο γνωστό ουράνιο σώμα, αυτή την εποχή έχει την… τιμητική του. Πρόκειται για τον πλανήτη Άρη ο οποίος είναι πολύ εύκολα ορατός πλέον στο νυχτερινό ουρανό, ακόμα και σε εκείνο τον μεγάλων πόλεων που έχει μεταβληθεί σε γκρίζα «σούπα» από την έντονη φωτορρύπανση. Τόσο ο Μάρτιος όσο και ο Απρίλιος του 2012 θα είναι οι καταλληλότεροι μήνες για την παρατήρηση του Άρη αφού ο πλανήτης βρίσκεται αυτό το διάστημα στην ελάχιστη απόστασή του από τη Γη για φέτος. Για να δείτε τον Άρη, κοιτάξτε προς την ανατολή μισή ώρα μετά τη δύση του ήλιου. Σιγά-σιγά ο πλανήτης ανεβαίνει προς το ζενίθ και μερικές ώρες αργότερα είναι καλύτερα ορατός, και εύκολα διακριτός, αφού έχει χαρακτηριστικό κοκκινωπό χρώμα. Θεωρητικά, η καλύτερη μέρα (ή μάλλον νύχτα) για παρατήρηση του Άρη ήταν η περασμένη Δευτέρα, αφού το Σάββατο 3 Μαρτίου, ο πλανήτης βρέθηκε σε αντίθεση –δηλαδή η Γη βρισκόταν ακριβώς ανάμεσα στον Άρη και στον Ήλιο, με τον Κόκκινο Πλανήτη να απέχει από μας κάτι παραπάνω από 62 εκατ. χλμ. Οι παρατηρήσεις του Άρη είναι δύσκολες επειδή η απόσταση του πλανήτη από τη Γη εμφανίζει μεγάλη διακύμανση (χονδρικά από 50 έως 150 εκατ. χλμ) συνεπώς η φαινομενική διάμετρός του ποικίλλει. Η φετινή αντίθεση του Άρη μπορεί να τον κάνει να δεσπόζει στο νυχτερινό ουρανό, αλλά καλύτερη ευκαιρία για παρατήρηση θα υπάρξει το 2018, αφού τότε το φαινομενικό μέγεθος του πλανήτη θα είναι σχεδόν το διπλάσιο. Παρατηρώντας την κοκκινωπή φωτεινή κουκίδα στον ουρανό, σκεφτείτε ότι τη στιγμή αυτή ένα ανθρωποποίητο τροχοφόρο περιφέρεται στις παγωμένες κόκκινες ερήμους ενώ άλλα σκάφη περιφέρονται γύρω του μεταδίδοντας δεδομένα.
————————————————————————————————————————————
Το φαντασμαγορικό βίντεο του νότιου σέλαος από τον ISS.
Πετώντας μέσα στο βόρειο σέλας
Από το γεωγραφικό πλάτος της χώρας μας είναι πολύ σπάνιο να παρατηρήσουμε το φαντασμαγορικό βόρειο σέλας –αν και αυτό έχει γίνει μερικές φορές στο παρελθόν. Από την άποψη αυτή, οι κάτοικοι των πολύ βόρειων περιοχών του πλανήτη μας είναι τυχεροί. Αν όμως αυτοί νιώθουν δέος με το θέαμα των φωτεινών κυμάτων να χορεύουν πάνωθέ τους, φανταστείτε πώς θα είναι να πετά κανείς από πάνω και από μέσα τους. Κι αυτό ισχύει στην περίπτωση των αστροναυτών του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS). Πρόσφατα, η τροχιακή πλατφόρμα πέρασε μέσα από ισχυρές γεωμαγνητικές καταιγίδες και οι αστροναύτες μπόρεσαν όχι μόνο να δουν από κοντά τόσο το βόρειο όσο και το νότιο σέλας, αλλά και να τραβήξουν συναρπαστικά βίντεο που δίνουν μια γεύση του υπέροχου θεάματος. «Είναι σαν να έχεις μικρύνει και να πετάς μέσα σε μια φωτεινή διαφήμιση νέον», είπε χαρακτηριστικά ο αστροναύτης της NASA Don Pettit, μηχανικός πτήσης της Αποστολής 30 στον ISS. Τον περασμένο Ιανουάριο, ο Pettit βιντεοσκόπησε ένα τέτοιο θέαμα. «Τα σέλαα ήταν το ίδιο λαμπρά με τα φώτα των πόλεων κάτωθέ μας», περιέγραψε ο Pettit. Τόσο το βόρειο, όσο και το νότιο σέλας προκαλούνται όταν ρεύματα φορτισμένων σωματιδίων που προέρχονται από τον ήλιο (ηλιακός άνεμος), «τρακάρουν» με τη γήινη ατμόσφαιρα. Τα σωματίδια αυτά ακολουθούν συνήθως τις μαγνητικές γραμμές του γήινου μαγνητικού πεδίου και φτάνουν στις πολικές περιοχές –γι αυτό και οι κάτοικοι των πόλων απολαμβάνουν τα σέλαα σε αντίθεση με τους κατοίκους των εύκρατων ζωνών. Μερικές φορές όμως, εξαιρετικά ισχυρές ηλιακές καταιγίδες που ονομάζονται στεμματικές εκλύσεις μάζας (coronal mass ejections) καθιστούν τα σέλαα ορατά σε ευρείες γεωγραφικές ζώνες.
————————————————————————————————————————————
Οι τεράστιες ερπυστριοφόρες πλατφόρμες στο Kennedy Space Center.
Οι αφανείς μηχανικοί ήρωες της διαστημικής προσπάθειας
Εδώ και δεκαετίες, δυο τροχοφόροι χαμάληδες-μαμούθ της NASA μετέφεραν υπομονετικά από το υπόστεγο συναρμολόγησης στις εξέδρες εκτόξευσης, τόσο τα διαστημικά λεωφορεία όσο και τους πανύψηλους πυραύλους Saturn 5 που έστειλαν ανθρώπους στη Σελήνη. Πρόκειται για δυο τεράστιες ερπυστριοφόρες πλατφόρμες η κάθε μια από τις οποίες ζυγίζει (φορτωμένη) μέχρι 2.700 τόνους! Τα κολοσσιαία οχήματα κινούνται με δυο κινητήρες ντίζελ ισχύος 2.750 ίππων και έχουν χονδρικά διαστάσεις 40 επί 35 μέτρα. Αρκεί να αναφέρουμε ότι το κάθε «πέταλο» κάθε μιας από τις ερπύστριες ζυγίζει σχεδόν ένα τόνο! Το κάθε τεράστιο όχημα διασχίζει την απόσταση των 5,6 χλμ από το Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων (VAB) μέχρι τις Εξέδρες 39 Α και Β με ταχύτητα 1,6 χλμ την ώρα φορτωμένο ή 3,2 χλμ την ώρα άδειο. Η απόσταση αυτή καλυπτόταν κατά μέσο όρο μέσα σε πέντε ώρες. Οι κολοσσοί κινούνταν πάνω σε ειδικούς δρόμους στρωμένους με κροκάλες από ποτάμια της Αλαμπάμα και του Τενεσή, οι οποίες είχαν μικρή τριβή για την αποφυγή δημιουργίας σπινθήρων. Οι δυο ερπυστριοφόρες πλατφόρμες με τα παρατσούκλια Hans και Franz μπήκαν σε υπηρεσία το 1965 και μέχρι σήμερα έχουν καλύψει απόσταση μεγαλύτερη από 5.500 χλμ. Μετέφεραν πυραύλους Saturn IB και 5, υπηρέτησαν τα προγράμματα Apollo και Skylab και μετέφεραν και έξι διαστημικά λεωφορεία στις εξέδρες τους πραγματοποιώντας εκατοντάδες διαδρομές. Οι δυο γερο-πιστοί της NASA δεν φαίνεται ότι θα παροπλιστούν σύντομα. Θα εφοδιαστούν με δυο νέους κινητήρες ντίζελ και γεννήτριες ώστε να μπορούν να μεταφέρουν το νέο πύραυλο βαριάς ανυψωτικής ικανότητας της NASA ο οποίος είναι υπό σχεδιασμό. Οι εργασίες αφαίρεσης των παλιών κινητήρων (που κατασκευάστηκαν το 1964) ξεκίνησαν στις 15 Φεβρουαρίου και δεν αναμένεται να ολοκληρωθούν πριν τον Ιούνιο.
————————————————————————————————————————————
Οι δορυφόροι του Κρόνου, Διώνη και Τελεστώ, σύμφωνα με τα στοιχεία του Cassini.
Ατμόσφαιρα οξυγόνου σε δορυφόρο του Κρόνου
Και στο μεταξύ, στα πέρατα του Ηλιακού Συστήματος, αυτόματοι βολιστήρες συνεχίζουν το έργο τους μεταδίδοντας νέα στοιχεία. Ερευνητές που ανέλυαν τέτοια δεδομένα από το διαστημόπλοιο της NASA Cassini, που βρίσκεται εδώ και χρόνια σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο, ανακοίνωσαν την περασμένη Παρασκευή την ανακάλυψη μιας πολύ αραιής ατμόσφαιρας οξυγόνου στον δορυφόρο Διώνη, ένα μικρό, άχρωμο κόσμο από βράχο και πάγο, ο οποίος περιφέρεται κοντά στους περίφημους δακτύλιους του γίγαντα πλανήτη. Κατά τη διάρκεια του κοντινού του περάσματος από τη Διώνη, τον Απρίλιο του 2010, το Cassini καταμέτρησε ιόντα (φορτισμένα σωματίδια) μοριακού οξυγόνου με το φασματόμετρο πλάσματος και οι επιστήμονες ανακοίνωσαν τα ευρήματά τους σε πρόσφατο τεύχος της επιθεώρησης Geophysical Research Letters. Βέβαια μη φανταστείτε ότι η ατμόσφαιρα της Διώνης είναι άξια λόγου: είναι εξαιρετικά αραιή, πέντε τρισεκατομμύρια φορές αραιότερη από την γήινη ατμόσφαιρα στην επιφάνεια της θάλασσας! Σύμφωνα με υπολογισμούς, υπάρχουν μόλις 80.000 ιόντα οξυγόνου ανά κυβικό μέτρο της ατμόσφαιρας της Διώνης. Μοριακό οξυγόνο έχει ανακαλυφθεί και στο δορυφόρο Ρέα αλλά και στους δακτύλιους του Κρόνου –συνεπώς η πρόσφατη ανακάλυψη δείχνει ότι το στοιχείο αυτό είναι κοινό στο σύστημα του Κρόνου. Το οξυγόνο της Διώνης ίσως προέρχεται από ηλιακά φωτόνια ή ενεργητικά σωματίδια από το διαστημικό βομβαρδισμό των πάγων στην επιφάνεια του δορυφόρου. Μια άλλη πιθανή ερμηνεία έχει σχέση με τη γεωλογία της Διώνης. Πιστεύεται ότι ο δορυφόρος αποτελείται κατά τα δυο τρία από πάγο και διαθέτει πυκνό πυρήνα από πυριτικό βράχο. Με διάμετρο 1.120 χλμ η Διώνη είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από τη Ρέα. Τα νέα στοιχεία που μετέδωσε το Cassini ίσως αποκαλύψουν την ύπαρξη και άλλων μορίων στην ατμόσφαιρα της Διώνης.
Οι φήμες για το τι έχει ανακαλύψει το Curiosity στον Άρη δίνουν και παίρνουν αλλά το πιθανότερο είναι πως δεν πρόκειται για κάτι πραγματικά συγκλονιστικό. Όμως μια αρειανή αμμοθύελλα ίσως επηρεάσει τη λειτουργία των τροχοφόρων. Παράλληλα η Ευρώπη θα συνεργαστεί με τη Ρωσία για το δικό της αρειανό ρόβερ. Στο μεταξύ επελέγησαν δυο άντρες που […]
Θολό είναι το μέλλον του ρωσικού επανδρωμένου διαστημοπλοίου που θα αντικαταστήσει το Soyuz. Μια νέα υπηρεσία της NASA μπορεί να σας ειδοποιεί για επερχόμενα περάσματα του Διαστημικού Σταθμού. Το Curiosity μας έστειλε την αυτοπροσωπογραφία του από τον Άρη, ενώ πιο πέρα, στη ζώνη των αστεροειδών, οι επιστήμονες αποκάλυψαν το μυστικό της «αιώνιας νεότητας» της Εστίας.
Ένα νέο Soyuz έφυγε για τον Διαστημικό Σταθμό μεταφέροντας το πλήρωμα της Αποστολής 33. Στο μεταξύ μια δεύτερη –πλην όμως- ξεροψημένη Γη ανακαλύφθηκε γύρω από το κοντινότερο άστρο. Οι Ευρωπαίοι σχεδιάζουν έναν αστρονομικό δορυφόρο που θα κατασκοπεύσει εξωπλανήτες αλλά οι Αμερικανοί ανησυχούν για την σωματική ακεραιότητα του πρώτου διαστημοπλοίου που θα φτάσει στον Πλούτωνα σε […]
Οι αστροναύτες του Shenzhou κατάφεραν να συνδέσουν χειροκίνητα το σκάφος τους με το Tiangong, πραγματοποιώντας ακόμα ένα βήμα στη δημιουργία κινεζικού διαστημικού σταθμού. Στο μεταξύ, ετοιμάζεται το νέο πλήρωμα του Διαστημικού Σταθμού, άφθονο νερό ανακαλύφθηκε στο νότιο πόλο της Σελήνης και στα έγκατα του Άρη, ενώ στα πέρατα του διαστήματος δυο εξωπλανήτες αλληλοκυνηγιούνται γύρω από […]
ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Προσθήκη σχόλιου