Η ανακάλυψη του πρώτου κατοικήσιμου εξωπλανήτη αποτελεί κορυφαία διαστημική είδηση. Οι θεωρίες για την εξέλιξη της ζωής δίνουν και παίρνουν –ενώ κάποιοι πιστεύουν ότι έχουν εντοπίσει τα ίχνη της στον Άρη –και μάλιστα πριν 40 χρόνια! Ένα σημαντικό πείραμα με ηλιακό ιστίο στέφθηκε από επιτυχία, ενώ πιστοποιήθηκε ότι ο Γαλαξίας μας είναι ένας… αδηφάγος φαταούλας! […]
Η ανακάλυψη του πρώτου κατοικήσιμου εξωπλανήτη αποτελεί κορυφαία διαστημική είδηση. Οι θεωρίες για την εξέλιξη της ζωής δίνουν και παίρνουν –ενώ κάποιοι πιστεύουν ότι έχουν εντοπίσει τα ίχνη της στον Άρη –και μάλιστα πριν 40 χρόνια! Ένα σημαντικό πείραμα με ηλιακό ιστίο στέφθηκε από επιτυχία, ενώ πιστοποιήθηκε ότι ο Γαλαξίας μας είναι ένας… αδηφάγος φαταούλας!
Διαβάστε τα προηγούμενα Space News Report. ————————————————————————————————————————————
Η ανακοίνωση της ανακάλυψης του Kepler-22b από το SkyNews.
Ανακαλύφθηκε ο πρώτος κατοικήσιμος εξωπλανήτης
Η αποστολή Kepler της NASA επιβεβαίωσε την ύπαρξη του πρώτου εξωπλανήτη, (πλανήτη άλλου ηλιακού συστήματος) μέσα στην «κατοικήσιμη ζώνη», δηλαδή την περιοχή όπου μπορεί να υπάρξει νερό σε υγρή κατάσταση. Πρέπει να πούμε εδώ ότι η αποστολή Kepler έχει ανακαλύψει πάνω από 1.000 υποψήφιους κατοικήσιμους εξωπλανήτες, διπλασιάζοντας σχεδόν τον αριθμό των γνωστών σχετικών εξωπλανητών. Δέκα από αυτούς έχουν μέγεθος παραπλήσιο με εκείνο της Γης και περιφέρονται γύρω από τον ήλιο τους στην κατοικήσιμη ζώνη. Όμως απαιτούνται συμπληρωματικές παρατηρήσεις για να επιβεβαιωθεί η ύπαρξή τους, Ο συγκεκριμένος κόσμος, ονομάζεται Kepler-22b και είναι μέχρι στιγμής ο μικρότερος που έχει βρεθεί στην κατοικήσιμη ζώνη ήλιου παρόμοιου με το δικό μας. Ο Kepler-22b είναι 2,4 φορές μεγαλύτερος από τη Γη αλλά οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμα εάν είναι βραχώδης, αεριώδης ή υγρός. Όμως η ανακάλυψη αυτή είναι ένα σημαντικό βήμα κοντύτερα στην ανακάλυψη γαιόμορφων (και πιθανώς κατοικημένων) πλανητών. Το Kepler ανακαλύπτει εξωπλανήτες καταμετρώντας τις μεταβολές στη λαμπρότητα 150.000 άστρων. Έτσι εντοπίζει πλανήτες που περνούν μπροστά από το άστρο τους, μειώνοντας παροδικά τη φωτεινότητά του. Ο Kepler-22b βρίσκεται σε απόσταση 600 ετών φωτός. Παρότι είναι μεγαλύτερος από τη Γη, περιφέρεται γύρω από τον ήλιο του μέσα σε 290 ημέρες, κάτι που καθιστά το έτος του παρόμοιο με το γήινο. Ο ήλιος είναι φασματικού τύπου G, δηλαδή παραπλήσιος με το δικό μας, αν και είναι κάπως μικρότερος και λιγότερο θερμός. Από τους 54 υποψήφιους πλανήτες στην κατοικημένη ζώνη που αναφέρθηκαν τον περασμένο Φεβρουάριο, ο Kepler-22b είναι ο πρώτος επιβεβαιωμένος.
————————————————————————————————————————————
Μέσα από ποια περίεργα μονοπάτια έχει εξελιχθεί η εξωγήινη ζωή; Δείτε μερικές επιστημονικές εικασίες (National Geographic Channel).
Εξωγήινη ζωή και φυσικοί πυρηνικοί αντιδραστήρες
Και ενώ οι αστρονόμοι ψάχνουν για γαιόμορφους πλανήτες, οι θεωρίες σχετικά με την πιθανή εξέλιξη της ζωής στα εξωγήινα περιβάλλοντα εξελίσσονται συνεχώς. Μια σχετική θεωρία σχετίζεται με τους φυσικούς πυρηνικούς αντιδραστήρες. Μπορεί σήμερα ο άνθρωπος να κατασκευάζει πυρηνικούς αντιδραστήρες, η φύση όμως το κάνει εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια. Και δεν αναφερόμαστε στις αντιδράσεις πυρηνικής σύντηξης στο εσωτερικό των άστρων, αλλά για αντιδραστήρες σχάσης βαρέων στοιχείων σε πλανήτες. Όσο και να μοιάζει αλλόκοτο, τέτοιοι «φυσικοί αντιδραστήρες» είναι υπαρκτοί. Ίχνη ενός από αυτούς έχουν βρεθεί στη Γη και ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν πως ο πλανήτης μας μπορεί να διέθετε πολλούς στο απώτατο γεωλογικό παρελθόν του. Κατά παρόμοιο τρόπο, τέτοιοι αντιδραστήρες μπορεί να υπάρχουν ή να υπήρξαν σε άλλους πλανήτες. Οι φυσικοί πυρηνικοί αντιδραστήρες δημιουργούνται όταν αποθέματα ραδιενεργού ουρανίου αρχίζουν ξαφνικά να «καίγονται» στο πλαίσιο φυσικής αλυσιδωτής αντίδρασης. Το μοναδικό γνωστό παράδειγμα φυσικού αντιδραστήρα στη Γη ανακαλύφθηκε στην περιοχή Oklo του Γκαμπόν στην Αφρική, το 1972. Το ουράνιο 235 που ανακάλυψαν εκεί οι Γάλλοι ήταν «εξαντλημένο», σαν να είχε χρησιμοποιηθεί ήδη σε πυρηνικό αντιδραστήρα. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι πριν 2 δισεκατομμύρια χρόνια το κοίτασμα υποβλήθηκε σε φυσική αλυσιδωτή αντίδραση. Κάποιοι πιστεύουν ότι στο χρονικό διάστημα από 2,5 έως 4 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, τέτοιοι φυσικοί αντιδραστήρες αφθονούσαν. Εννοείται ότι λόγω της ραδιενέργειας, τυχόν οργανισμοί που ζούσαν κοντά θα εξαλείφθηκαν ολοσχερώς. Από την άλλη μεριά, η ζωή που υπήρχε στις παρυφές της επικίνδυνης ζώνης υποβλήθηκε σε άφθονες μεταλλάξεις κάποιες από τις οποίες απέβησαν ωφέλιμες επειδή επιτάχυναν την εξέλιξη –ορισμένοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι έπαιξαν και κομβικό ρόλο.
————————————————————————————————————————————
Μια άκρως χιουμοριστική άποψη για την εξερεύνηση του Άρη και την ιθαγενή ζωή του.
Υπάρχουν ή όχι «λειχήνες» στον Άρη;
Ο Άρης είναι ο «αρχετυπικός» πλανήτης σε ό,τι αφορά την πιθανή ύπαρξη εξωγήινης ζωής. Το αμερικανικό τροχοφόρο Curiosity που βρίσκεται καθοδόν προς τον Κόκκινο Πλανήτη ίσως ρίξει κάποιο φως όταν πραγματοποιήσει τις έρευνές του. Το Curiosity δεν έχει ειδικά όργανα άμεσης ανίχνευσης ζωής, αλλά ο παλαίμαχος επιστήμονας Gilbert Levin, μέλος της ομάδας πειραμάτων της αποστολής Viking στον Άρη το 1976, λέει ότι τα όργανα του τροχοφόρου μπορεί να επιβεβαιώσουν τον εδώ και καιρό διατυπωμένο ισχυρισμό του, ότι ένα πείραμα του Viking είχε εντοπίσει ζωντανούς οργανισμούς. Είναι αλήθεια ότι στο πλαίσιο του πειράματος LR (Labeled Release) είχαν εντοπιστεί περίεργες ενδείξεις (έκλυση αερίων πιθανώς οφειλόμενη σε βιολογική δραστηριότητα) αλλά επειδή ένα άλλο όργανο του Viking δεν επιβεβαίωσε τα ευρήματα, η NASA απέδωσε τις ενδείξεις σε μη βιολογική διαδικασία. Ωστόσο ο Levin, μετά από 20 χρόνια ανάλυσης των δεδομένων του LR και μελέτης των νέων πληροφοριών που αποκτήθηκαν, ανακοίνωσε το 1997 τον ισχυρισμό του σε μια μελέτη. Τόσο ο Levin όσο και οι συνεργάτες του πιστεύουν πως κάποια από τα όργανα του Curiosity μπορεί να επιβεβαιώσουν τους ισχυρισμούς τους. Για παράδειγμα, μια από τις υψηλότατης ευκρίνειας κάμερες του τροχοφόρου ίσως είναι σε θέση να πιστοποιήσει ότι οι «λειχηνοειδείς» λεκέδες σε επιφανειακούς βράχους τους οποίους εντόπισε ο Levin, είναι ίχνη αρειανής ζωής. Ο Levin ξεκίνησε την έρευνά του για ζωή στον Άρη το 1958 και ήταν ο «εγκέφαλος» της ανάπτυξης του πειράματος LR. Το 1971 υπήρξε μέλος της ομάδας για εντοπισμό οργανικών αερίων στην αρειανή ατμόσφαιρα. Ο βολιστήρας Mariner 9 που τέθηκε σε τροχιά το 1971 απέτυχε να ανακαλύψει τέτοια αέρια. Πρόσφατα όμως, ανακοινώθηκε ότι στην ατμόσφαιρα υπάρχει μεθάνιο, ίσως μικροβιακής προέλευσης.
————————————————————————————————————————————
Animation της αποστολής ηλιακού ιστίου CubeSail, στην οποία συμμετέχει ενεργά ο συμπατριώτης μας δρ Βάιος Λάππας. (σχ. διαβάστε εδώ).
Και… ήλιο στα πανιά σας!
Και επιστρέφουμε πάλι στη Γη. Έχοντας «αρμενίσει» επί 240 μέρες σε τροχιά γύρω από τη Γη, ο νανοδορυφόρος NanoSail-D της NASA ολοκλήρωσε με επιτυχία την αποστολή του. Ο NanoSail-D ήταν το πρώτο «ηλιακό ιστίο» που τοποθετήθηκε σε περιγήινη τροχιά. Εκτοξεύτηκε στις 19 Νοεμβρίου 2010 ως συμπληρωματικό φορτίο του μικρού δορυφόρου FASTSAT, και αναπτύχθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2011. Τα ηλιακά ιστία είναι μια πολλά υποσχόμενη διαστημική τεχνολογία. Χρησιμοποιώντας την ώση του ηλιακού ανέμου (σωματιδίων που εκπέμπονται από τον ήλιο) αλλά και την πίεση της ηλιακής ακτινοβολίας (το ρεύμα των φωτονίων που την αποτελούν), το ηλιακό ιστίο αποτελεί μια δωρεάν (αν και μικρής ισχύος) μέθοδο διαστημικής πρόωσης, αφού λειτουργεί ακριβώς όπως τα πανιά των ιστιοφόρων στις γήινες θάλασσες! Τα ηλιακά ιστία μπορούν να έχουν εφαρμογές σε μεγάλης διάρκειας αποστολές, αλλά και να χρησιμοποιηθούν ως τρόπος εκτροπής παροπλισμένων δορυφόρων και επικίνδυνων «διαστημικών σκουπιδιών». Ο NanoSail-D εκτοξεύτηκε ακριβώς για να μελετηθεί η εφαρμογή αυτή και η υπεύθυνη επιστημονική ομάδα μελετά τα δεδομένα για να καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο μελλοντικοί δορυφόροι θα μπορούν να εκμεταλλεύονται αυτή την τεχνολογία. Τα αρχικά συμπεράσματα δείχνουν ότι ο NanoSail-D επέδειξε τη συμπεριφορά που μέχρι τώρα είχε μελετηθεί μόνο θεωρητικά. Η αποτελεσματικότητα ενός ηλιακού ιστίου ως μέσο εκτροπής δορυφόρων θα εξαρτηθεί ασφαλώς από την ηλιακή δραστηριότητα, την πυκνότητα της ατμόσφαιρας και τον προσανατολισμό του ηλιακού ιστίου. Ο NanoSail-D συμπεριφέρθηκε εξαιρετικά καλά, ξεπερνώντας τις προσδοκίες και κάηκε στην ατμόσφαιρα στις 17 Σεπτεμβρίου. Στη διάρκεια της αποστολής, η NASA ενθάρρυνε την ερασιτεχνική παρατήρηση του NanoSail-D, αφού μερικές φορές ήταν εξαιρετικά λαμπρός και ευδιάκριτος στον ουρανό.
————————————————————————————————————————————
Η διασπορά των άστρων του νάνου γαλαξία του Τοξότη, δορυφόρου του δικού μας Γαλαξία.
Ο… φαταούλας Γαλαξίας μας
Ο Γαλαξίας μας αποδεικνύεται πως είναι ένα αδηφάγο διαστημικό θηρίο! Καταβροχθίζει μικρούς γειτονικούς γαλαξίες-νάνους και οι αποδείξεις γι αυτό βρίσκονται παντού στον έναστρο ουρανό. Πρόσφατα μια ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου του Cambridge ανακάλυψε δυο ρεύματα άστρων στο νότιο γαλαξιακό ημισφαίριο, τα οποία αποσπάστηκαν από τον νάνο γαλαξία του Τοξότη. Εδώ και καιρό ήταν γνωστό πως όταν νάνοι-γαλαξίες πλησιάζουν μεγαλύτερους γαλαξίες, «αιμορραγούν» με τη μορφή επιμηκών ρευμάτων άστρων εξαιτίας των παλιρροϊκών δυνάμεων που αναπτύσσονται. Ο νάνος γαλαξίας του Τοξότη ήταν κάποτε ένας από τους λαμπρότερους δορυφόρους του Γαλαξία μας. Όμως τώρα είναι ένα απομεινάρι που διασπάται συνεχώς. Μέσα στα τελευταία δισεκατομμύρια χρόνια έχει χάσει τα μισά του άστρα και όλο το αέριό του. Πριν την εν λόγω μελέτη, ο νάνος γαλαξίας ήταν γνωστό πως διέθετε δυο ουρές και πως μια από αυτές είχε διχαστεί. Οι αστρονόμοι ανάλυσαν χάρτες πυκνότητας 13 δισεκατομμυρίων άστρων και ανακάλυψαν ότι και η άλλη ουρά είναι παρομοίως διχασμένη –έχει ένα λαμπρότερο και ένα αμυδρότερο σκέλος. Το λαμπρότερο είναι πιο πλούσιο σε σίδηρο και άλλα μέταλλα, συνεπώς είναι μικρότερης ηλικίας επειδή κάθε γενιά άστρων παράγει και «κληρονομεί» περισσότερα μέταλλα στην επόμενη. Ένας από τους αστρονόμους της ομάδας χαρακτήρισε επιτυχημένα τον νάνο-γαλαξία ως «τέρας με τέσσερις ουρές». Κανείς δεν γνωρίζει το μηχανισμό που προκάλεσε τη διάσπαση των ουρών. Όμως πιθανολογείται ότι ο νάνος-γαλαξίας του Τοξότη αποτελούσε κάποτε μέρος ενός διπλού γαλαξία παρόμοιου με το σύστημα του Μικρού και Μεγάλου Μαγγελανικού Νέφους (δορυφόροι-γαλαξίες ορατοί από το νότιο ημισφαίριο), ο οποίος διασπάστηκε.
Οι φήμες για το τι έχει ανακαλύψει το Curiosity στον Άρη δίνουν και παίρνουν αλλά το πιθανότερο είναι πως δεν πρόκειται για κάτι πραγματικά συγκλονιστικό. Όμως μια αρειανή αμμοθύελλα ίσως επηρεάσει τη λειτουργία των τροχοφόρων. Παράλληλα η Ευρώπη θα συνεργαστεί με τη Ρωσία για το δικό της αρειανό ρόβερ. Στο μεταξύ επελέγησαν δυο άντρες που […]
Θολό είναι το μέλλον του ρωσικού επανδρωμένου διαστημοπλοίου που θα αντικαταστήσει το Soyuz. Μια νέα υπηρεσία της NASA μπορεί να σας ειδοποιεί για επερχόμενα περάσματα του Διαστημικού Σταθμού. Το Curiosity μας έστειλε την αυτοπροσωπογραφία του από τον Άρη, ενώ πιο πέρα, στη ζώνη των αστεροειδών, οι επιστήμονες αποκάλυψαν το μυστικό της «αιώνιας νεότητας» της Εστίας.
Ένα νέο Soyuz έφυγε για τον Διαστημικό Σταθμό μεταφέροντας το πλήρωμα της Αποστολής 33. Στο μεταξύ μια δεύτερη –πλην όμως- ξεροψημένη Γη ανακαλύφθηκε γύρω από το κοντινότερο άστρο. Οι Ευρωπαίοι σχεδιάζουν έναν αστρονομικό δορυφόρο που θα κατασκοπεύσει εξωπλανήτες αλλά οι Αμερικανοί ανησυχούν για την σωματική ακεραιότητα του πρώτου διαστημοπλοίου που θα φτάσει στον Πλούτωνα σε […]
Οι αστροναύτες του Shenzhou κατάφεραν να συνδέσουν χειροκίνητα το σκάφος τους με το Tiangong, πραγματοποιώντας ακόμα ένα βήμα στη δημιουργία κινεζικού διαστημικού σταθμού. Στο μεταξύ, ετοιμάζεται το νέο πλήρωμα του Διαστημικού Σταθμού, άφθονο νερό ανακαλύφθηκε στο νότιο πόλο της Σελήνης και στα έγκατα του Άρη, ενώ στα πέρατα του διαστήματος δυο εξωπλανήτες αλληλοκυνηγιούνται γύρω από […]
ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Προσθήκη σχόλιου