HTC HD2: Το κινητό που έτρεξε τα πάντα, από Android μέχρι Ubuntu

Υπάρχουν smartphones που αφήνουν εποχή, και υπάρχει το HTC HD2 (aka Leo) — το κινητό που κανείς δεν μπόρεσε να ξεπεράσει! Κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2009 με Windows Mobile 6.5 και κατέληξε να τρέχει σχεδόν κάθε λειτουργικό σύστημα που υπήρξε ποτέ για κινητά. Η ιστορία του είναι μοναδική στην ιστορία του smartphone. Πρώτη στην Ελλάδα το είχε φέρει η Vodafone με τιμή 699 ευρώ.

Η στιγμή που γεννήθηκε στο λάθος χρόνο

Το HTC HD2 — γνωστό και ως HTC Leo — έφτασε στην αγορά σε εξαιρετικά άβολη χρονική συγκυρία. Η Microsoft είχε ήδη ανακοινώσει τα Windows Phone και αντί να κυκλοφορήσει το νέο λειτουργικό, χρειάστηκε να βγάλει εκτάκτως τα Windows Mobile 6.5 ως ενδιάμεση λύση. Το HD2 έφτασε στη Βόρεια Αμερική τον Μάρτιο του 2010, ακριβώς έναν μήνα μετά την παρουσίαση των Windows Phone 7 στο Mobile World Congress — και, φυσικά, η Microsoft αποφάσισε τελικά ότι κανένα Windows Mobile device δεν θα αναβαθμιζόταν στο νέο OS.

Το HD2 βρέθηκε έτσι “παγιδευμένο”: είχε κυκλοφορήσει ακριβώς τη στιγμή που έπεφτε η αυλαία ενός λειτουργικού, αλλά δεν ήταν αρκετά νέο για να πιάσει το επόμενο. Ευτυχώς, η HTC δεν ήταν ένας οποιοσδήποτε κατασκευαστής.

Hands-on video του Techblog από το μακρινό 2009, το πρώτο YouTube κανάλι στην Ελλάδα που παρουσίαζε κινητά. Είχαμε ξεκινήσει ήδη από το 2007.

Hardware πολύ μπροστά από την εποχή του

Η HTC ήταν τότε από τους κορυφαίους κατασκευαστές smartphones — είχε φτιάξει το πρώτο Android phone και το πρώτο Google Pixel. Το HD2 ήταν η κορυφή της τεχνογνωσίας της: διέθετε την πρώτη οθόνη 4,3 ιντσών σε smartphone, ένα μέγεθος που θεωρούνταν τεράστιο για την εποχή, και έναν από τους πρώτους επεξεργαστές Qualcomm Snapdragon 1 GHz σε κινητό. Μαζί με 512MB RAM, αυτά τα specs αποδείχτηκαν τόσο ανθεκτικά που άλλα phones κυκλοφορούσαν με τις ίδιες προδιαγραφές για τα επόμενα δύο χρόνια.

Το HD2 ήταν ουσιαστικά το πιο ισχυρό smartphone στην αγορά. Έτρεχε απλώς το πιο περιοριστικό λειτουργικό της εποχής — πρόβλημα που η κοινότητα χάκερ έλυσε με εντυπωσιακό τρόπο.

Το κινητό που έτρεξε τα πάντα

Το μυστικό του HD2 ήταν η ανοιχτή φιλοσοφία σχεδιασμού της HTC: bootloader που ξεκλείδωνε εύκολα και δυνατότητα εκκίνησης λειτουργικών τόσο από τη NAND flash όσο και από SD card. Αυτό ήταν αρκετό για να ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου.

Πρώτα ήρθε το Windows Phone 7 — αυτό που η Microsoft αρνήθηκε να δώσει επίσημα — μέσω ενός custom bootloader με την ονομασία MAGLDR. Ακολούθησαν τα Windows Phone 7.5 και 8. Και μετά… πλημμύρα!

Το Android δεν ήταν απλώς “συμβατό” με το HD2 — ήταν γάμος. Κάθε έκδοση του λειτουργικού της Google βρήκε τον δρόμο της στη συσκευή: Android 2.2 Froyo, 2.3 Gingerbread, 4.0 Ice Cream Sandwich, 4.1/4.2/4.3 Jelly Bean, 4.4 KitKat, 5.0 Lollipop, 6.0 Marshmallow, 7.0 Nougat και 8.1 Oreo. Το HD2 λάμβανε ports νέων εκδόσεων Android επτά χρόνια μετά την κυκλοφορία του — πολλές φορές πριν από επίσημα υποστηριζόμενες συσκευές Android.

Δεν σταμάτησε εκεί. Η κοινότητα έφερε επίσης Ubuntu (συμπεριλαμβανομένου του Ubuntu Touch), Debian, Firefox OS, Windows 8 RT, Windows Phone Mango και το MeeGo της Nokia. Το HD2 μπορούσε μάλιστα να κάνει dual-boot, τρέχοντας δύο λειτουργικά ταυτόχρονα — κάτι που έμοιαζε περισσότερο με PC παρά με κινητό. Ο κόσμος το αποκαλούσε “το κινητό που αρνείται να πεθάνει”.

Γιατί κάτι τέτοιο δεν θα ξαναγίνει

Το HD2 ανήκε σε μια άλλη εποχή, όπου τα unlockable bootloaders ήταν κοινός τόπος και οι ενθουσιαστές είχαν πραγματική ελευθερία να πειραματιστούν. Σήμερα, οι κατασκευαστές έχουν κλειδώσει ερμητικά τις συσκευές τους. Αντισταθμιστικά, η μακροχρόνια υποστήριξη λογισμικού έχει βελτιωθεί δραματικά — flagship της σήμερα φτάνουν έως επτά χρόνια ενημερώσεων, κάτι αδιανόητο το 2010, όταν το HD2 δεν πήρε ποτέ επίσημη αναβάθμιση. Από έναν μεγάλο κατασκευαστή, ένα τηλέφωνο με τις δυνατότητες του HD2 δεν πρόκειται να ξαναδούμε.

Η άποψή μας στο Techblog

Το HTC HD2 είναι ένα από εκείνα τα “gadgets” που θυμίζουν πόσο διαφορετική ήταν η κουλτούρα της τεχνολογίας πριν από 15 χρόνια — πιο ανοιχτή, πιο πειραματική, πιο “χακαρίσιμη”. Για όσους μεγαλώσαμε με forums όπως το XDA-Developers και custom ROMs, το HD2 είναι ένα κομμάτι νοσταλγίας. Για τους νεότερους, είναι η απόδειξη ότι το hardware, όταν είναι αρκετά ισχυρό και ανοιχτό, μπορεί να ξεπεράσει κάθε περιορισμό που του βάζουν στο λογισμικό.