Space News Report – 23.05.2012

6

Το ιδιωτικό διαστημόπλοιο Dragon ξεκίνησε για τον Διαστημικό Σταθμό. Στο μεταξύ η NASA εξακολουθεί να μιλά για επανδρωμένες πτήσεις στη Σελήνη. Παράλληλα, νέα στοιχεία δείχνουν ότι επανδρωμένες αποστολές σε αστεροειδείς θα είναι πιο εύκολες απ’ όσο προβλεπόταν –εάν φυσικά προηγουμένως κάποιος από αυτούς δεν πέσει στο κεφάλι μας. Και μακριά στο Γαλαξία, ένας εξωπλανήτης γίνεται κυριολεκτικά σκόνη.

Διαβάστε τα προηγούμενα Space News Report. Κάθε Τετάρτη στο Techblog.
————————————————————————————————————————————

Εντυπωσιακά πλάνα από την πρώτη εκτόξευση του Dragon το 2010.

Ένας ιδιωτικός «Δράκοντας» στον Διαστημικό Σταθμό
Χτες (Τρίτη) το πρωί, η αμερικανική SpaceX έγινε η πρώτη ιδιωτική εταιρεία που εκτόξευσε το δικό της σκάφος, την μη επανδρωμένη κάψουλα Dragon στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS). Η αποστολή είχε εξελιχθεί σε θρίλερ, αφού η εκτόξευση αναβλήθηκε αρκετές φορές τους τελευταίους μήνες, ενώ η απόπειρα εκτόξευσης το περασμένο Σάββατο σταμάτησε ξαφνικά κυριολεκτικά στο «παρά πέντε», μόλις ένα δευτερόλεπτο πριν από την πυροδότηση, εξαιτίας τεχνικού προβλήματος –οι υπολογιστές είχαν εντοπίσει ύποπτα υψηλή πίεση στον κεντρικό κινητήρα του πυραυλικού φορέα Falcon 9. Όπως αποδείχθηκε, αυτό οφειλόταν σε μια ελαττωματική βαλβίδα η οποία αντικαταστάθηκε την επόμενη μέρα. Η αποστολή του Dragon στον ISS –η οποία περιλαμβάνει ραντεβού και προσέγγιση στον σταθμό τις επόμενες μέρες- έχει κορυφαία σημασία αφού, αν όλα πάνε καλά, ο ιδιωτικός τομέας θα έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα στο να αποκαταστήσει την αμερικανική πρόσβαση στον ISS μετά την περυσινή «συνταξιοδότηση» των διαστημικών λεωφορείων. Στο Dragon δεν επιβαίνει βέβαια πλήρωμα, αλλά οι έξι αστροναύτες του ISS είναι έτοιμοι να υποδεχτούν το Dragon «συλλαμβάνοντάς» το με το ρομποτικό βραχίονα του σταθμού ώστε να ξεφορτώσουν τα εφόδια που μεταφέρει. Η καλιφορνέζικη SpaceX είναι η πρώτη από τις αμερικανικές εταιρείες που ανταγωνίζονται για την ανάπτυξη ενός μέσου μεταφοράς φορτίων (και μεσοπρόθεσμα ανθρώπων) στον ISS. Εκτόξευσε με επιτυχία τον πύραυλό της, Falcon 9, τον Ιούνιο του 2010 ενώ το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου έγραψε ιστορία εκτοξεύοντας για πρώτη φορά την κάψουλα Dragon σε τροχιά. Προς το παρόν οι Αμερικανοί αστροναύτες υποχρεώνονται να πληρώνουν πανάκριβο «εισιτήριο» στους Ρώσους για να μεταβαίνουν στον ISS. Όταν η Dragon γίνει πλήρως επιχειρησιακή θα μπορεί να μεταφέρει μέχρι και 7 άτομα σε τροχιά.

————————————————————————————————————————————

Animation της εκτόξευσης του SLS.

Με τον Ωρίωνα στη Σελήνη σε πέντε χρόνια;
Και ενώ το Dragon πετά σε περιγήινη τροχιά, η NASA ανακοίνωσε πως η Boeing θα της προμηθεύσει δυο κρυογενικούς ανώτερους πυραυλικούς ορόφους (DCSS), προερχόμενους από τον πύραυλο Delta 4, προκειμένου να αποστείλει την υπό σχεδιασμό κάψουλα Orion στη Σελήνη το 2017. Η πτήση αυτή θα είναι μη επανδρωμένη, αλλά μια αποστολή με πλήρωμα γύρω από τη Σελήνη προβλέπεται για το 2021 –ή τουλάχιστον έτσι λένε κάποια έγγραφα που δόθηκαν πρόσφατα στη δημοσιότητα. Η NASA είχε αναθέσει στην Boeing μια μελέτη εφικτότητας για το κατά πόσο οι DCSS είναι συμβατοί με το Space Launch System (SLS), ένα πύραυλο μεγάλης ανυψωτικής ικανότητας που σχεδιάζει η υπηρεσία για επανδρωμένες διαστημικές αποστολές πέραν της γήινης τροχιάς. Ο DCSS της Boeing διαθέτει υδρογόνο για καύσιμο, αναπτύσσει ώση 11 τόνων και έχει πετάξει χωρίς πρόβλημα σε 19 εκτοξεύσεις Delta 4 μέχρι σήμερα. Ο DCSS θα πρέπει να έχει παραδοθεί στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy ως τα τέλη του 2016 για να χρησιμοποιηθεί σε μια μη επανδρωμένη εκτόξευση του SLS/Orion το 2017. Το Orion θα αποσταλεί σε τροχιά ελεύθερης επανόδου (free return trajectory) προς τη Σελήνη και θα επανέλθει στη Γη για να προσθαλασσωθεί στον Ειρηνικό. Όλα αυτά βέβαια θα εξαρτηθούν από τον προϋπολογισμό. Το κονδύλι της NASA για το SLS ανέρχεται σε $1,4 δισεκ. ετησίως ως το 2017. Η δεύτερη αποστολή SLS-Orion, αν όλα βέβαια προχωρήσουν κατ’ ευχήν, θα γίνει το 2021 και θα αφορά την πτήση ενός πληρώματος γύρω από τη Σελήνη για 3-4 ημέρες. Αξίζει να σημειωθεί ότι τότε θα συμπληρώνονται 53 ολόκληρα χρόνια από την εποχή που η Αμερική είχε στείλει για πρώτη φορά ανθρώπους γύρω από τη Σελήνη (Apollo 8, Δεκέμβριος 1968).

————————————————————————————————————————————

Το WISE ανακαλύπτει πολύτιμα στοιχεία για τον πληθυσμό των αστεροειδών.

Τη μέρα που ο ουρανός θα πέσει στο κεφάλι μας…
Οι αποστολές ανθρώπων πέρα από την τροχιά της Γης μπορεί να μοιάζουν με μακρινή και αβέβαιη προοπτική, όμως ο πλανήτης μας μπορεί πάντα να δεχτεί μια ανεπιθύμητη επίσκεψη από το διάστημα. Νέες δορυφορικές παρατηρήσεις αποκάλυψαν νέα στοιχεία για τον αριθμό των αστεροειδών στο Ηλιακό μας Σύστημα οι οποίοι μπορεί κάποια μέρα να μας απειλήσουν. Τα νέα δεδομένα είναι και ενθαρρυντικά αλλά και αρκετά ανησυχητικά. Από τη μία υποδηλώνουν πως οι αοριστολογίες Ομπάμα περί επανδρωμένης πτήσης σε κοντινό αστεροειδή ως το 2025 μπορεί να γίνουν πραγματικότητα, αλλά από την άλλη αποκαλύπτουν ότι μάλλον υπάρχουν κυριολεκτικά χιλιάδες διαστημικοί βράχοι που μπορούν να πλήξουν τον πλανήτη μας με πολύ δυσάρεστες συνέπειες. Τα στοιχεία προέρχονται από τον αστρονομικό δορυφόρο WISE (Wide-Field Infrared Survey Explorer), που είχε εκτοξευτεί το 2009 και ο οποίος είχε ολοκληρώσει την κύρια αποστολή του τον Οκτώβριο του 2010 όταν εξάντλησε το απόθεμα του ψυκτικού του υγρού. Παρότι δυο από τα όργανα μπορούσαν να λειτουργήσουν και χωρίς ψυκτικό, η NASA δεν χορήγησε επιπλέον κονδύλια για συνέχιση της αποστολής. Ωστόσο τα χρήματα τελικά βρέθηκαν και το WISE άρχισε να ερευνά για κοντινούς στη Γη αστεροειδείς (NEOs). Το νέο ερευνητικό πρόγραμμα ονομάστηκε ‘NEOWISE’ και στο πλαίσιό του ο δορυφόρος ανακάλυπτε δεκάδες νέα αντικείμενα κάθε μέρα. Συνολικά ταυτοποίησε 33.500 αστεροειδείς και κομήτες η ύπαρξη των οποίων προηγουμένως αγνοείτο. Η επιτυχία αυτή επέφερε την επιμήκυνση της αποστολής και οδήγησε στην δημιουργία μιας νέας κατηγορίας, των Δυνητικώς Επικίνδυνων Αστεροειδών (PHAs). Οι αστεροειδείς αυτοί προσεγγίζουν πολύ τη Γη –μέχρι 8 εκατ. χλμ- και είναι αρκετά μεγάλοι για να διασχίσουν την ατμόσφαιρα αλώβητοι και να προκαλέσουν κατακλυσμικές καταστροφές. Εκτιμάται ότι υπάρχουν 4.700 PHAs με διάμετρο μεγαλύτερη από 100 μ. Από την άλλη μεριά, μια επίσκεψη αστροναυτών σε ένα τέτοιο σώμα είναι αρκετά εύκολη με την υπάρχουσα τεχνολογία.

————————————————————————————————————————————

Μια περιπλάνηση στο καρστικό τοπίο του Τιτάνα.

Το Cassini στη… Μεθώνη!
Στο μεταξύ η εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος συνεχίζεται με το ακούραστο Cassini να περιπλανιέται στο σύστημα του Κρόνου, προσεγγίζοντας και μελετώντας τους πολυάριθμους δορυφόρους του. Την περασμένη Κυριακή (20 Μαΐου) το σκάφος προσέγγισε τον δορυφόρο Μεθώνη περνώντας σε απόσταση μόλις 1.900 χλμ. Επρόκειτο για το κοντινότερο πέρασμα του Cassini από τον μικροσκοπικό δορυφόρο ο οποίος είναι διαμέτρου 3 χλμ, μάλλον μικρότερος από την ομώνυμη πελοποννησιακή κωμόπολη! Προηγουμένως τα καλύτερα πλάνα της Μεθώνης είχαν ληφθεί από απόσταση 225.000 χλμ στις 8 Ιουνίου 2005. Την ίδια μέρα (20 Μαΐου), το Cassini τράβηξε πλάνα της Τηθύος, ενός μεγαλύτερου κρόνιου δορυφόρου με διάμετρο 1.062 χλμ, περνώντας σε απόσταση 54.000 χλμ. Το κοντινό πέρασμα του Cassini από τη Μεθώνη, το έθεσε σε τροχιά τέτοια ώστε να προσεγγίσει τον Τιτάνα, το μεγαλύτερο και πιο ενδιαφέροντα δορυφόρο στις 22 Μαΐου. Το πέρασμα αυτό ήταν το πρώτο από μια σειρά ελιγμούς που θα θέσουν το διαστημόπλοιο σε κεκλιμένη τροχιά 62ο. Οι κινητήρες του Cassini δεν είναι τόσο ισχυροί ώστε να θέσουν το σκάφος σε τροχιά με τέτοια κλίση. Όμως ο έλεγχος αποστολής σχεδίασε πορεία που εκμεταλλεύτηκε το βαρυτικό πεδίο του Τιτάνα ώστε να το Cassini να προωθηθεί στην επιθυμητή τροχιά. Για το σκοπό αυτό, το Cassini θα πραγματοποιήσει πολλά περάσματα από τον Τιτάνα τους επόμενους μήνες, ώσπου η κλίση της τροχιάς του να φτάσει τις 62ο. Το Cassini ανακάλυψε τη Μεθώνη και δυο άλλα φεγγάρια, την Παλλήνη και την Άνθη μεταξύ 2004 και 2007. Τα τρία μικροσκοπικά σώματα ονομάστηκαν «ομάδα των Αλκυονίδων» και είναι ενσωματωμένα στο δακτύλιο Ε του Κρόνου. Η επιφάνειά τους πασπαλίζεται με σωματίδια πάγου και οργανικές ουσίες από τον δορυφόρο Εγκέλαδο.

————————————————————————————————————————————

Ο εξατμιζόμενος εξωπλανήτης.

Ο εξατμιζόμενος εξωπλανήτης
Και πολύ πιο πέρα από το Ηλιακό Σύστημα, ένας εξωπλανήτης που απέχει 1.500 έτη φωτός από τη Γη εξατμίζεται κάτω από την ανελέητη θερμότητα του πατρικού του άστρου-ήλιου. Ερευνητές του ΜΙΤ παρατηρούν πως μια μακριά ουρά ύλης –κάτι σαν τις ουρές των γνωστών μας κομητών- φαίνεται να ακολουθεί τον πλανήτη και ότι αυτό μπορεί να υποδηλώνει την αποσύνθεσή του. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των επιστημόνων ο μικροσκοπικός αυτός εξωπλανήτης, που δεν είναι μεγαλύτερος από τον Ερμή, θα έχει αποσυντεθεί πλήρως μέσα σε 100 εκατομμύρια χρόνια. Ο πλανήτης περιφέρεται γύρω από τον ήλιο του μια φορά κάθε 15 ώρες. Μια τόσο «στενή» τροχιά υποδηλώνει πως ο πλανήτης θα πρέπει να είναι πολύ κοντά στον ήλιο του και να ξεροψήνεται σε θερμοκρασίες άνω των 1.500ο C. Οι επιστήμονες θεωρούν πως το βραχώδες υλικό στην επιφάνεια του πλανήτη λιώνει και εξατμίζεται σχηματίζοντας ένα ρεύμα το οποίο μεταφέρει αέριο και σκόνη στο διάστημα. Πυκνά σύννεφα σκόνης ακολουθούν τον πλανήτη καθώς αυτός περιφέρεται ταχύτατα γύρω από τον ήλιο του. Πιθανόν η σκόνη αυτή να αποτελείται από σωματίδια μικρότερα του… μικρού (micron = ένα εκατομμυριοστό του μέτρου). Τα ευρήματα αυτά προέρχονται από το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler που εξετάζει πάνω από 160.000 άστρα του Γαλαξία μας. Το τηλεσκόπιο καταγράφει τη λαμπρότητα κάθε άστρου σε τακτά χρονικά διαστήματα. Κατόπιν οι επιστήμονες αναλύουν τα δεδομένα για ίχνη εξωπλανητών. Το άστρο-ήλιος του παράξενου πλανήτη ονομάζεται KIC 12557548 και κίνησε το ενδιαφέρον των επιστημόνων εξαιτίας των ιδιόρρυθμων καμπύλων λαμπρότητας που παρουσίαζε. Πριν από την θεωρία περί εξάτμισης, θεωρήθηκε πως επρόκειτο για ηλιακό σύστημα δίδυμων πλανητών που κινούνταν ο ένας μπροστά από τον άλλον.

————————————————————————————————————————————

Θανάσης Βέμπος
www.vembos.gr

Παρακολουθήστε τα σχόλια
Να ειδοποιηθώ όταν
guest
6 Σχόλια
Oldest
Newest
Inline Feedbacks
View all comments
Λεωνίδας

Η είδηση της εβδομάδας για μένα είναι η εκτόξευση του Dragon προς τον Διαστημικό Σταθμό! Εϊναι πολλοί που εκφράζουν την άποψη οτι αυτό που κάνει η SpaceX είναι ανάλογο με την έκρηξη που γνώρισε το ‘Ιντερνετ τη δεκαετία του ’90, όταν άρχισαν να μπαίνουν στο χώρο οι ιδιωτικές εταιρίες. Αυτή η ιδιωτική πρωτοβουλία κατά τη γνώμη τους ήταν που βοήθησε το ίντερνετ (το οποίο πριν, ήταν μια καθαρά κυβερνητική-ερευνητική πρωτοβουλία) να ακμάσει και να γίνει mainstream. Κάποιοι άλλοι θεωρούν αυτή την ιδιωτική πυραυλική πρωτοβουλία κάτι ανάλογο της επανάστασης που έφερε η Apple στην πληροφορική και τους προσωπικούς υπολογιστές, κάνοντάς κάτι που ήταν στα χέρια της κυβέρνησης πριν, καθημερινότητα για όλους ύστερα. Θεωρούν οτι η SpaceX μεσοπρόθεσμα, έχει τη δυναμική να “χτυπήσει” τα μεγάλα κονσόρτσιουμ εμπορικών εκτοξεύσεων (Ariane, Delta, Atlas, Boeing, Long March κτλπ), στο θέμα του κόστους εκτόξευσης, και εν συνεχεία στην ευκολία πρόσβασης σε τροχιά, και το παράδειγμα που χρησιμοποιούν είναι οτι μετά την επανάσταση της Apple, μεγαθήρια όπως η IBM, είτε θα έπρεπε να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα των φθηνών προσωπικών υπολογιστών και να ακολουθήσουν, είτε να εξαφανιστούν από τον χάρτη. Θέλω πολύ να είναι έτσι! Ο χρόνος θα δείξει… Από την άλλη, δεν ξέρω πια αν θα… Συνέχεια »

Θανάσης Βέμπος

Δε νομίζω πως το σκάφος της SpaceX θα φέρει κάποια ριζοσπαστική επανάσταση. Απλώς θα “απαλλάξει” κάποια στιγμή τη NASA απο κάποια κονδύλια. Η Dragon είναι μια κλασική βαλλιστική κάψουλα, με καμία ουσιώδη διαφορά απο τα Mercury, Gemini, Apollo και Soyuz. Αμφιβάλλω επίσης αν οι μεγάλες προσδοκίες σχετικά με τη μείωση του κόστους ευοδωθούν. Απλώς θυμάμαι την προπαγάνδα της NASA στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ότι το διαστημικό λεωφορείο θα πετούσε μια φορά τη βδομάδα με ασφάλεια αεροσκάφους και αντίστοιχο κόστος…

Οι αστεροειδείς είναι ένας απο τους νέους μπαμπούλες -και φυσικά η μόδα παίζει μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση της εκάστοτε απειλής. Πιστεύω ότι θα διαβάζουμε ολοένα και περισσότερα σχετικά με την συγκεκριμένη κινδυνολογία (ώσπου κάποια στιγμή θα πέσει κανένας και δεν θα το πιστεύουμε!).

Nikolas K

Το ότι κάποια στιγμή θα πέσει αστεροειδής στη Γη είναι σίγουρο. Καλύτερα να είμαστε έτοιμοι, όχι όμως και να γίνει ψύχωση. Αυτοί που πρέπει να επεξεργάζονται σενάρια, νομίζω ότι το κάνουν.
Το Dragon νομίζω ότι έρχεται να καλύψει μεγάλα κενά στο αμερικανικό διαστημικό πρόγραμμα και την ξεφτίλα του να μην έχουν οι Αμερικανοί ένα διαστημικό όχημα για περιγήινη τροχιά πλέον. Εκφράζομαι σκληρά, αλλά έτσι πρέπει για τους κατακτητές της Σελήνης του ΄69.
Έστω κι έτσι, όταν πιό πολλά μυαλά (δηλ. ο ιδιωτικός τομέας) σκέφτονται για επανδρωμένες πτήσεις, τότε μπορεί να εφευρεθούν πράγματα που θα τις κάνουν πιό αξιόπιστες, πιό οικονομικές και πιό μακρινές.
Όσον αφορά την τεχνολογία της βαλλιστικής επανεισόδου, αφού τα επαναχρησιμοποιούμενα, τύπου αεροπλάνου, οχήματα απέτυχαν- βλ. διαστημικό λεωφορείο- τότε δεν είναι καλύτερο το αξιόπιστο κόνσεπτ του Σογιούζ;

Θανάσης Βέμπος

@Nikolas K. Συμφωνώ απόλυτα ότι είναι η απώτατη ξεφτίλα για τους Αμερικανούς να μην έχουν ένα όχημα αντάξιο της προϊστορίας και των κατορθωμάτων τους, με αποτέλεσμα το πανάρχαιο Soyuz να φαντάζει σαν το αστρόπλοιο Enterprise. Οταν τρέχεις μόνος σου, βγαίνεις και πρώτος.

Στο πλαίσιο αυτό, σαφώς και το Soyuz είναι αξιόπιστο και πλήρως αποδεδειγμένης αξίας, αλλά αν είναι μετά απο 40 χρόνια να μην έχουμε προχωρήσει conceptually πιο πέρα απο τις βαλλιστικές κάψουλες, τότε αυτό φανερώνει πολλά δυσοίωνα για το μέλλον της διαστημικής προσπάθειας -εκτός αν γίνει κάποιο ριζοσπαστικό breakthrough. Απλώς με την σημερινή τεχνολογία δεν μπορούμε να διαχειριστούμε αποτελεσματικά τα αεροδιαστημοπλάνα. Ο Ιταλός αστροναύτης Πάολο Νέσπολι μου είχε πει πρόσφατα ότι το διαστημικό λεωφορείο “απέτυχε” ακριβώς επειδή ήταν πολύ προχωρημένο για την εποχή του!

Λεωνίδας

Θανάση, υπάρχει περίπτωση μήπως να δημοσιεύσεις σε κάποιο άρθρο τη συνέντευξη που πήρες από τον Πάολο Νέσπολι? Δυστυχώς δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω ούτε την έκθεση φωτογραφίας του που είχε διοργανώσει το Ευγενείδιο Ίδρυμα. Επίσης, θε είχε πολύ ενδιαφέρον κάποιο μελλοντικό άρθρο σου για τους λόγους που απέτυχε το πρόγραμμα των διαστημικών λεωφορείων και γιατί στο σήμερα δεν μπορούμε να διαχειριστούμε αποτελεσματικά τα αεροδιαστημοπλάνα. Είχες κάνει πολλά χρόνια πριν θυμάμαι, ένα άρθρο στην Πτήση για την τεχνολογία των lifting bodies, αλλά το αρχείο μου της Πτήσης έχει γενικώς απωλεστεί. Πάντως, προσωπική μου γνώμη είναι οτι ίσως και να μην είναι και τόσο κακό το οτι γυρνάμε στις κάψουλες τύπου Apollo (Dragon, Orion κτλπ) παρόλο που πολλοί το θεωρούν αδικαιολόγητο πισωγύρισμα. Από την στιγμή που δεν έχει συντελεστεί κάποια όντως ριζοσπαστική τεχνολογική καινοτομία, οι διαστημικές κάψουλες ίσως να είναι η αμέσως επόμενη “καλύτερη” και “ασφαλέστερη” λύση σε σχέση με τα αεροδιαστημοπλάνα. ‘Οπως και να έχει, διαφαίνεται πλέον το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η διαστημική τεχνολιογία και οι μεθόδοι εκτόξευσης σε τροχιά. Η πυραυλική τεχνολογία με τη χρήση χημικών προωθητικών που χρησιμοποιείται από την αρχή της διαστημικής εποχής, έφτασε πια στα όριά της. Είναι ασύμφορη οικονομικά, επισφαλής, και με πολύ χαμηλές δυνατότητες… Συνέχεια »

Θανάσης Βέμπος

@Λεωνίδα. Η συνέντευξη με τον Νέσπολι δημοσιεύτηκε στην περασμένη Πτήση, τ. 316, Απρίλιος 2012. Την έκθεση φωτο μπορείς να την δεις εδώ: https://www.flickr.com/photos/europeanspaceagency/sets/72157625509187786
Είναι κάτι εξίσου εντυπωσιακό!

Η επιστροφή στις βαλλιστικές κάψουλες δεν ειναι κάτι καλό ή κακό. Απλώς είναι η τεχνολογική αναγκαιότητα. Όμως για τους μεγαλύτερους που είχαν (είχαμε) ζήσει την εποχή των μεγαλεπήβολων οραματισμών, είναι μια ανώμαλη προσγείωση.

Όσο για τα πυρηνικά, τα σχετικά όπλα αγνοούνται για διάφορους λόγους αλλά κυρίως επειδή είναι (προς το παρόν) ακίνδυνα, όσο κι αν φαίνεται παράδοξο, Δες αυτό: https://www.hellasgr.net/ww3.htm

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία χρήσης. Αποδοχή Περισσότερα