Beyond 4.0

Η πρώτη digital ονείρωξη | A Tomb Raider tribute

Tomb Rider AnniversaryΛένε ότι ο πρώτος έρωτας σε ακολουθεί για πάντα. Ενίοτε σε στοιχειώνει κιόλας. Μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό: δεν αναφέρομαι (αποκλειστικά) σε φυσικά πρόσωπα. Εν προκειμένω, θα μιλήσω για ένα ψηφιακό. Όταν το 1996 εμφανίστηκε το πρώτο Tomb Raider ο πλανήτης γνώρισε την πρώτη του digital ονείρωξη.

Το σκηνικό ήταν τοποθετημένο στις πλαγιές των Άνδεων και εν μέσω χιονοθύελλας δύο φιγούρες διακρίνονταν να βαδίζουν νωχελικά. Κατόπιν μιας σύντομης και σχετικά επεισοδιακής εισαγωγής, η Lara Croft πετώντας την κάπα της μας φανέρωσε τα ψηφιακά της κάλλη. Ο κόσμος του gaming δε θα ήταν ποτέ ξανά ίδιος…

Η αλήθεια είναι ότι τo Action Adventure ως genre ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτο μέχρι τότε. Ο κόσμος μόλις ανακάλυπτε έναν 3D ψηφιακό κόσμο και διψούσε να τον εξερευνήσει περαιτέρω. Το Tomb Raider ήρθε την κατάλληλη στιγμή για να ταράξει τα νερά… ή μάλλον για να προκαλέσει ολόκληρο τυφώνα στην θάλασσα του digital entertainment. Ακόμα κι η επιλογή του κεντρικού χαρακτήρα φανέρωνε τους νεωτερισμούς που επρόκειτο να ακολουθήσουν: στην θέση του τυπικού αρσενικού είχε τοποθετηθεί μια χυμώδης μελαχρινή με απίστευτες ικανότητες και ακόμα πιο απίστευτο attitude.

Εδώ που τα λέμε, η Lara δε θα μπορούσε να επιβιώσει σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο εάν ήταν απλά μια θηλυκή ρεπλίκα του Indiana Jones. Γι’ αυτό και ο «σοφός» προγραμματιστής την προίκισε με εξαιρετική φυσική κατάσταση, μοναδική ευχέρεια στα όπλα και έναν ultimate τσαμπουκά ικανό να στείλει αδιάβαστους πολλούς από τους macho ανταγωνιστές της. Κι όλα αυτά σε μια άκρως δελεαστική «συσκευασία»: το σαγηνευτικό κορμί της Lara (έστω και με τα άκομψα πολύγωνα της εποχής) ήταν ότι έπρεπε για να αναστατώσει την τεστοστερόνη των αρσενικών gamers που, απενοχοποιημένοι πια, επιδόθηκαν σε μαραθώνιους ψηφιακής εξερεύνησης.

Πάντως πέρα από τα κάλλη της νεαρής αρχαιολόγου και τα πρωτοποριακά για την εποχή τεχνολογικά χαρακτηριστικά, στην επιτυχία του παιχνιδιού συνέβαλε και το σενάριο του παιχνιδιού. Καταρχήν το main quest, αυτό για το οποίο γίνεται όλη η φασαρία, είναι μία ultimate εμμονή για τους απανταχού αρχαιολόγους: η χαμένη Ατλαντίδα. Μια πολιτεία μύθος, την οποία η Lara φτάνει να ανακαλύψει έχοντας προηγουμένως (προς τέρψη του gamer!) αντιμετωπίσει πολύ επικίνδυνους εχθρούς και λύσει εξυπνότατους γρίφους.
Κάτω βέβαια από αυτόν τον επιφανειακό αγώνα δρόμου δεν κρύβεται τίποτα άλλο από μια τυπική γυναικεία αντιπαλότητα. Η αναμέτρηση της τυχοδιώχτριας Croft με την business woman Natla είναι παραπάνω από εμφανής. Στην προκειμένη βέβαια περίπτωση το τρόπαιο δεν κάτι κοινότυπο όπως π.χ. ένα αρσενικό αλλά η απόλυτη αρχαιολογική πρόκληση…

Lara CroftΠροσωπικά, η γνωριμία μου με την κυρία Croft δεν έγινε το 1996. Για την ακρίβεια δεν ήξερα καν ότι υπήρχε τότε (τέτοια ντροπή!!!!) αφού ούτε Sega Saturn διέθετα ούτε Sony Playstation, κονσόλες όπου έκανε την παρθενική της εμφάνιση η Lara. Η πρώτη μου επαφή μαζί της συνέβη περίπου 1 χρόνο αργότερα όταν η δραστήρια αρχαιολόγος βρίσκοταν σε αναζήτηση ενός σαφώς ταπεινότερου τροπαίου: του στιλέτου του Xian. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που αντίπαλος στην αναζήτηση αυτή είναι άντρας. Το τρόπαιο είναι ανάλογο του αντιπάλου…

Ακολούθησαν πολλές ακόμα περιπέτειες, είτε ως ολόκληρα παιχνίδια είτε ως expansions, με το Last Revelation (4ο κατά σειρά full game) να κερδίζει μακράν τη μάχη από τα υπόλοιπα της πρώτης περιόδου της όμορφης αρχαιολόγου. Η παρακμή ήρθε και μάλιστα με εκκωφαντικό θόρυβο. Στην προσπάθεια τους να εκσυγχρονίσουν την Lara και παράλληλα να κυκλοφορήσουν νέο τίτλο όσο το δυνατό γρηγορότερα για άμεσο κέρδος, οι προγραμματιστές ισοπέδωσαν έναν μύθο.
Το ανεκδιήγητο Angel of Darkness έβαλε οριστικά ταφόπλακα στην σειρά παιχνιδιών Tomb Raider έτσι όπως τα ξέραμε έως τότε. Άλλωστε και η ίδια η Lara είχε χάσει πλέον τον προσανατολισμό της. Οι δύο κινηματογραφικές ταινίες δεν ήταν τίποτε άλλο από απλές αρπαχτές προς εκμετάλλευση του hype που είχε δημιουργηθεί. O μέχρι τότε αγαπημένος τσαμπουκάς μετατράπηκε σε άλλο ένα άχρωμο χαρακτηριστικό ενός τυπικού celebrity.

Τέλος εποχής λοιπόν… και αρχή μιας νέας: στο Tomb Raider: Legend (2006) η Lara μας ξανασυστήνεται, ικανοποιητικά προσαρμοσμένη στα νέα τεχνολογικά δεδομένα. Με νέο developer, την Crystal Dynamics στην θέση της Core Design, η κυρία Croft επανήλθε πιο αγριεμένη αλλά και πιο ανθρώπινη από ποτέ. Μπορεί οι κινήσεις της να έφερναν στο μυαλό κάτι από Prince of Persia, αλλά η αλήθεια είναι ότι οι αθλητικές της επιδόσεις προσαρμόστηκαν περισσότερο στην κοινή λογική . Έτσι, η Lara πλέον δεν συναγωνίζονταν πρωταθλητές του τριπλούν ή της ελεύθερης κατάδυσης όπως μας είχε συνηθίσει στα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι επιστρέψαμε αυτόματα στον πρότερο «έντιμο βίο».
Παρά το αβανταδόρικο σενάριο που έχει να κάνει με την αναζήτηση του μαγικού ξίφους του βασιλιά Αρθούρου, αποκαλύπτοντας παράλληλα και στοιχεία από το οικογενειακό περιβάλλον της Lara και φυσικά παρά τα εξαιρετικά γραφικά και τις νέες κινήσεις, το παιχνίδι τελειώνει σχετικά σύντομα αφήνοντας μια πικρή γεύση στο στόμα. Αλλά οι παιδικές ασθένειες είναι κάτι αναμενόμενο και συγχωρούνται εύκολα λόγω των εν γένει καλών προθέσεων.

Η ουσιαστική επιστροφή συντελείται ένα χρόνο αργότερα. Δεν πρόκειται για σχήμα λόγου: με αφορμή τα 10 χρόνια από την γέννηση του μύθου (και λόγω έλλειψης έμπνευσης όπως προσωπικά πιστεύω), η Lara επιστρέφει εκεί απ’ όπου ξεκίνησε. Στην αναζήτηση του απόλυτου quest: της χαμένης Ατλαντίδος. Εν έτει 2007 λοιπόν, το Tomb Raider: Anniversary δεν είναι τίποτε άλλο από ένα remake της πρώτης περιπέτειας της τολμηρής αρχαιολόγου. Προσαρμοσμένο επίσης στις σύγχρονες τεχνολογίες μιας και χρησιμοποιεί την μηχανή του προκατόχου του, το νέο μέλος της οικογένειας αναβιώνει τον μύθο σε μεγάλο βαθμό και μας προδιαθέτει για την συνέχεια.

Μια συνέχεια που δεν αργεί να έρθει. Σύμφωνα με τις τελευταίες σχετικές πληροφορίες το Tomb Raider: Underworld θα είναι στα καταστήματα τον Νοέμβρη του 2008. Ελπίζω απλά να διατηρήσει την δυναμική των δύο πρόσφατων προκατόχων του και να μας απογειώσει για μια ακόμα φορά στον περιπετειώδη ουρανό της Lara Croft…

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Παρακολουθήστε τα σχόλια
Να ειδοποιηθώ όταν
guest
0 Σχόλια
Inline Feedbacks
View all comments

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Games Theories

Fable II | Good or Evil? That is the Question

Boring!!! Δεν θα ήταν υπερβολικά ανιαρό αν στην ζωή, στην ίδια την καθημερινότητα μας, υπήρχαν αποκλειστικά το Καλό και το Κακό χωρίς ενδιάμεσα στάδια; Σκεφτείτε έναν κλασσικό εκπρόσωπο από κάθε μεριά, πόσο μονοδιάστατος φαίνεται. Ο Superman για παράδειγμα, ο all-American hero δε σας φαίνεται βαρετός με όλες αυτές τις υπερδυνάμεις που τις χρησιμοποιεί μόνο και […]

Θεωρίες Παιγνίων Theories

Mass Effect | Μια ψηφιακή Σαπουνόπερα

Θρασύς ή αδαής; Άγνοια ή κουταμάρα; Ότι κι αν ισχύει εγώ θα τολμήσω να θεωρήσω το Mass Effect έναν ερωτικό καρπό μεταξύ επιστημονικής φαντασίας και σαπουνόπερας. Σιγά το νέο θα μου πείτε. Παρόμοιες καταστάσεις βλέπουμε σε όλες τις τηλεοπτικές σειρές επιστημονικής φαντασίας που παίζονται σε prime time, για να μην αναφερθούμε σε κινηματογραφικά blockbusters ανάλογης […]

Θεωρίες Παιγνίων Theories

Θεωρίες Παιγνίων | Space… The Final Frontier

Τετριμμένη ονείρωξη της ανθρώπινης φιλοδοξίας (ή μήπως ματαιοδοξίας;), η συνεχής εξερεύνηση του απέραντου έβρισκε μέχρι και τον προηγούμενο αιώνα πρόσφορο έδαφος εντός του πλανήτη μας. Σημειώνοντας όμως τεράστια πρόοδο στην ανακάλυψη των μυστικών που κρύβει αυτός ο μικρός πλανήτης, οι ακόρεστοι εξερευνητές ξεκίνησαν, αρκετό καιρό πριν είναι η αλήθεια, να αναζητούν καινούριες προκλήσεις. Σε φιλολογικό […]

Θεωρίες Παιγνίων Theories

Medieval II: Total War | Μια βόλτα στις σκοτεινές περιόδους

Ο Χρόνος δεν περιμένει κανένα»1. Μια φράση που ακούστηκε πριν από 800 περίπου χρόνια και φτάνει ως τις μέρες μας γεμάτη από την σκόνη και το αίμα όλων εκείνων των ανυπόμονων… Άλλωστε ο χρόνος είναι κι ο πιο σκληρός εχθρός στην περίπτωση του Medieval II: Total War, όποιο έθνος κι αν διαλέξεις. Αναλαμβάνοντας έναν Θεϊκό […]