Θεωρείς Παιγνίων, The Wii Revolution

9

Happy, happy Birthday! Στις 19 Νοεμβρίου συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από την στιγμή που ο άνεμος του Wii ξεκίνησε να φυσάει στις Η.Π.Α. για να παρασύρει στην συνέχεια τα πάντα στο πέρασμα του. Πέμπτη κατά σειρά κονσόλα της Nintendo, έγινε σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα η ναυαρχίδα της, φτάνοντας στον αριθμό ρεκόρ των 36,2 εκατ. τεμαχίων και αφήνοντας τους ανταγωνιστές του, X360 και PS3 να τρώνε την σκόνη του.

Το Wii, κατόρθωσε να ξεπεράσει γρήγορα και τα νούμερα δύο εκ των προκατόχων του, του N64 και του, μάλλον αποτυχημένου, GameCube, και οσονούπω πρόκειται να περάσει στην ιστορία σαν η πιο επιτυχημένη κονσόλα της εταιρείας, τουλάχιστον μέχρι τώρα…

Η αγορά, εν όψει γιορτών, δείχνει τις ορέξεις της: ήδη κάποια blogs αναφέρονται σε πιθανή έλλειψη της κονσόλας από τα ράφια των καταστημάτων στην επικείμενη Χριστουγεννιάτικη περίοδο, την πλέον καταναλωτική του χρόνου, και προτρέπουν τους καταναλωτές να φροντίσουν εγκαίρως για την αγορά της. Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα, προειδοποιούν ότι τα πράγματα είναι σαφώς χειρότερα στην περίπτωση του Wii Fitness, παρακινώντας τους καταναλωτές σε άμεση προμήθεια του. Φανταστείτε να μην υπήρχε και οικονομική κρίση…

Η σαφής επιτυχία του Wii έναντι των αντιπάλων του μπορεί να αποδοθεί με πολλές διαφορετικές εκφράσεις, αλλά μπορεί να συνοψιστεί εξίσου καλά και σε μία μόνο λέξη: «Διαφοροποίηση». Αυτό ακριβώς είναι το βασικό του χαρακτηριστικό. Όταν την προηγούμενη δεκαετία το Playstation (1) έκανε την εμφάνιση του, έφερε μια καθολική υπέρβαση σε όλη την αγορά των videogames. Ουσιαστικά, έβγαλε όλους τους τότε πιτσιρικάδες (εμού συμπεριλαμβανομένου) από τις αίθουσες των arcade (κοινώς «ηλεκτρονικών») και τους τοποθέτησε μαζικώς στο σαλόνι, προκαλώντας πλήθος εγκεφαλικών στους δύσμοιρους γονείς. Το νέο μηχάνημα αντικαθιστούσε επάξια (αν όχι καλύτερα) τις ογκώδεις συσκευές που κατοικοέδρευαν στις «αίθουσες ψυχαγωγίας» (sic), προσφέροντας εκδίκηση σε κρύο πιάτο στους Έλληνες πιτσιρικάδες κάτω των 17 που ελέω ηλικιακής απαγόρευσης έμεναν να κοιτούν από τις βιτρίνες τα ηλεκτρονικά αντικείμενα των πόθων τους.

Διαπιστώνοντας ότι το PS1 έφερε νέες, γιγάντιες προοπτικές στην αγορά του home entertainment, οι δύο κολοσσοί, Sony και Microsoft δεν άργησαν να κάνουν το επόμενο βήμα. Από την μια η Sony λανσάροντας μια νέα, βελτιωμένη έκδοση του Playstation, το PS2, κι από την άλλη η Microsoft με το XBOX. Η Nintendo, παραδοσιακός παίκτης στην αρένα των videogames φάνηκε ότι μάλλον δεν μπορούσε να ακολουθήσει, μιας και πιθανότατα σε μια κρίση πανικού λάνσαρε το GameCube, το οποίο, μιας και δεν έφερε ουσιαστικά καμιά ποιοτική υπεροχή, αναγκαστικά προβλήθηκε σαν η «οικονομική λύση». Από την στιγμή όμως που τα τεχνικά του χαρακτηριστικά ήταν σαφώς υποδεέστερα από των ανταγωνιστών του, κι από την στιγμή που οι άλλοι δύο δε φάνηκαν διατεθειμένοι να μπουν σε πόλεμο τιμών, η μοίρα του GameCube ήταν προδιαγεγραμμένη.

Κι ενώ η αγορά άρχισε να συνειδητοποιεί ότι έμπαινε σε μια φάση ωρίμανσης (ρουτίνας θα έλεγα εγώ), με νέες, βελτιωμένες παραλλαγές του ίδιου ουσιαστικά προϊόντος με δεδομένα μερίδια αγοράς για τον κάθε παίκτη, ήρθε το Wii για να τα ανατρέψει όλα… Το νέο «παιδί» της Nintendo έφερε μια επανάσταση. Ίσως όχι τόσο δραστική όσο το PS1 αλλά σίγουρα επανάσταση. Απλούστατα γιατί διαφοροποιήθηκε από τους δύο αντιπάλους του, βάζοντας ξανά την Ιαπωνική εταιρεία στο παιχνίδι, και μάλιστα για τα καλά!

Αναμασώντας την ίδια τροφή, οι Sony και Microsoft δε δημιουργούσαν ουσιαστικά καινούρια προϊόντα, απλά βελτίωναν τα ήδη υπάρχοντα. Με μηδέν διαφοροποίηση όμως το να περιμένεις να παραμείνεις στην κορυφή θα ήταν too much, έτσι δεν είναι; Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν οι graphic cards των PCs αναβαθμίζονται συνεχώς, και, μιας και οι υπολογιστές βρίσκουν ολοένα και περισσότερο θέση στο σαλόνι μας, η πιθανότητες κάποια στιγμή να χρησιμοποιούνται και ως παιχνιδομηχανές αυξάνονται συνεχώς.

Ακριβώς εκεί μπαίνει στη σκηνή το Wii, δίνοντας βάρος όχι τόσο στα τεχνικά χαρακτηριστικά (που βέβαια παραμένουν σε υψηλότατα επίπεδα) αλλά στο ανεμπόδιστο και χαλαρότατο fun, γιατί ας μην ξεχνάμε, μιλάμε για παιχνίδια… Συν τοις άλλοις, έβαλε μια και καλή τέλος σε όλους τους επικριτές που κατέκριναν τις κονσόλες γιατί «οδηγούσαν την νεολαία στους τόπους της ακινησίας και της τεμπελιάς»… Μόνο και μόνο ένα παιχνίδι τένις στο Wii (για να μην πούμε για το Wii Fit), αποδεικνύει ότι η παραπάνω άποψη είναι πλέον μύθος.

Μέσα από το Wii και τα παιχνίδια του ο παίκτης για πρώτη φορά γίνεται μάρτυρας μιας τέτοιας διαδραστικότητας. Οι κινήσεις του είναι ακριβώς ίδιες με αυτές του χαρακτήρα του στο παιχνίδι και δικαιολογίες τύπου «εγώ το πατάω, αυτό κάτι έπαθε», τείνουν να γίνουν απλά χαριτομενιές…

9
Σχόλια

avatar
9 Συνολικά σχόλια
0 Απαντήσεις
0 Ακόλουθοι
 
Το σχόλιο που αντέδρασαν οι περισσότεροι χρήστες
Το πιο δημοφιλές σχόλιο
4 Σχολιαστές
Γιάννης ΧατζημανώληςMariolandΠαύλοςcVlachakis Πρόσφατοι σχολιαστές
  Παρακολουθήστε τα σχόλια  
νεώτερο παλαιότερο πιο δημοφιλές
Να ειδοποιηθώ όταν
Παύλος
Επισκέπτης
Παύλος

Iσως ειμαι να ειμαι λιγο αυστηρος αλλα 8εωρω το Wii απαραδεκτη κονσολα. δε μπορεσα να ασχοληθω με αυτη ουτε 10 λεπτα. απαισιο και πολυ αργο gameplay. ισως η επομενη γενια της να ειναι πολυ ανωτερη..(εχω ps1,ps2 και παω για το ps3..) και δεν ειμαι fun της Sony…

Κώστας Βλαχάκης
Admin

Εγώ πάλι ως “μη gamer” βρίσκω το Nintendo Wii εκπληκτικό για χαβαλέ!

Παύλος
Επισκέπτης
Παύλος

Κωστα για χαβαλε καλο ειναι. Οταν ομως εχεις τελιωσει 7 χιλιομετρα προπονηση και θελεις να αραξεις να παιξεις κανενα game.. δε λεει.. χεχε..καναπε και παλι καναπε..

Κώστας Βλαχάκης
Admin

Εγώ όταν γυρνάω σπίτι και θέλω να χαλαρώσω προτιμώ να παίξω γκολφ ή τένις παρά να σκοτώνω εξωγήινους :p

Παύλος
Επισκέπτης
Παύλος

χαχα.. καλο..
ετσι ειναι οντως.. γουστα ειναι αυτα και χωρις αυτα δε θα ειχαμε και ποικιλια..

Marioland
Επισκέπτης

Καλησπέρα σας και συγχαριτήρια για το αξιόλογο site σας. … Και φυσικα χρόνια πολλά στο αγαπημένο μας Wii. Σαν παθιασμένος gamer και εκκολαπτόμενος editor/reviewer, θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις, φυσικά οχι επικριτικές, στο άρθρο σας για τα δεύτερα γενέθλια του Wii. Πρώτα απ όλα, θα ήθελα να σας πώ οτι το Wii δεν ειναι η δημοφιλέστερη κονσόλα της Nintendo… τουλάχιστον οχι ακόμα. Η ποιό δημοφιλής ήταν το Νintendo entertainment System γνωστό και ως NES. Αυτό γιατι αφενός οδήγησε την βιομηχανία των games ξανά σε άνθηση, μετά απο την ύφεση μετά το Atari 2600, αφετέρου γιατί η Sega μπήκε αργότερα στην αγορά με το Master System (το Mega Drive έγινε δημοφιλέστερο στην Ευρώπη αποτρέποντας το SNES να πάρει το στέμα της δημοφιλέστερης κονσόλας) Δεύτερον, τα arcades είχαν ήδη πληγεί αρκετά με την κυκλοφορία των κονσολών απο τη εποχή της Nintendo αφού top arcades όπως το pacman και bubble bobble μεταφέρθηκαν στην κονσόλα. Το πλήγμα ολοκληρώθηκε με την έλευση των 16bit κονσολών. Το Playstation λοιπόν δεν αποτέλεσε ούτε η αφορμή αλλά ούτε και η αιτία που τα arcades πέθαναν. Ήταν όμως η κονσόλα που έκανε τα Videogames mainstream entertainment. Ήταν η κονσόλα που προσέδοσε σωστά τον πολυμεσιστικό χαρακτήρα που έχουν τα… Συνέχεια »

Γιάννης Χατζημανώλης
Επισκέπτης

Η πιο πετυχημένη εισπρακτικά ταινία όλων των εποχών είναι ο «Τιτανικός». Σωστά; Όχι εάν στα στοιχεία προσαρμόσουμε τον πληθωρισμό. Σε αυτήν την περίπτωση το έπος του James Cameron κόβει ρόδα μυρωμένα μπροστά στο «Όσα Παίρνει ο Άνεμος» του 1939. Θέλω να πω ότι κάθε σύγκριση πρέπει να είναι επίκαιρη αλλιώς είναι ανούσια. Το NES υπήρξε η Ναυαρχίδα της Nintendo όταν πρωτοεμφανίστηκε, όπως Ναυαρχίδα του ελληνικού στόλου ήταν και το αντιτορπιλικό «Έλλη» μέχρι και τον δεκαπενταύγουστο του 1940. Από τότε μέχρι τώρα έχουν περάσει κάποια χρόνια που όσο να πεις άλλαξαν τα πράγματα… Οι πρώτες κονσόλες έβαλαν ένα λιθαράκι αλλά σίγουρα δε φταίνε αυτές που οι «αίθουσες ψυχαγωγίας» (sic) άρχισαν σιγά σιγά να παρακμάζουν. Το να παίζεις bubble bobble ή pacman τσάμπα στο σαλόνι είναι καλό αλλά καταντάει βαρετό γιατί τέτοια παιχνίδια τα έχεις ήδη ξεσκίσει πολλάκις. Αντίθετα το Tomb Raider στο PS1 αποτελεί μοναδική εμπειρία gaming για την εποχή. Η κονσόλα είναι σαλονάτο είδος. Κάτι που την αναγκάζει να «ταιριάξει» με τις ανάγκες όλης της οικογένειας. Ο gamer γουστάρει να παίζει το Metroid Prime ή να βλέπει κατευθείαν από την μηχανή γραφικών τα cutscenes του Resident Evil, αλλά η μαμά gamer γουστάρει να βλέπει και κανένα DVD που και που,… Συνέχεια »

Marioland
Επισκέπτης

Η οπτική σου στο θέμα του “η κάθε κονσόλα στην εποχή της” είναι σωστότατο. Ομως θα διαφωνήσω σε κάποια άλλα πράγματα (φυσικά η άποψή σου είναι σεβαστότατη) Aπλά την θεωρώ ποιό δημοφιλή απο πλευρά πωλήσεων και αναφέρω και τους λόγους. Τα arcades δεν ήθελαν να σου περάσουν αυτά που οι οικιακές κονσόλες προσέφεραν αργότερα. Γι αυτό θεωρώ τι η μεταφορές των arcades έκαναν την μεγαλύτερη ζημιά απ ότι τα παιγνίδια του στύλ Tomb Raider. Οπως είπα και παραπάνω, τα παιγνίδια αυτού του στύλ έφεραν τα ηλεκτρονικά παιγνίδια ως ενα απο τα κύρια μέσα ηλεκτρονικής ψυχαγωγίας. Το playstation έκανε τα Video Games Mainstream. κάτω απο άλλες συνθήκες ίσως αυτή η “αναβάθμηση” του ρόλου των videogames να προκαλούσε την ανάλογη άνθηση στα arcades. αλλά οχι. Η ζημιά είχε ήδη γίνει προ πολλού. Απ την στιγμή που είχες το arcade στο σαλόνι σου δηλαδή…Οσο για τα παιγνίδια που διαφοροποιούνταν απο τα arcade, υπήρχαν και αυτά απο πρίν. (π.χ. Super Metroid) Στο θέμα του Gamecube. Προσωπικά μου δημιουργήθηκε σύνχυση γιατι λές για τεχνικά χαρακτηριστικά οπώτε παραπεμφθηκα σε καθαρά θέμα hardware και επίδοση στα Games. Διότι καλό το DVD playback αλλά κάποιος που παίρνει μία κονσόλα τον ενδιαφέρει κυρίως να παίζει παιγνίδια. Οσο για το… Συνέχεια »

Γιάννης Χατζημανώλης
Επισκέπτης

Κοίτα επιτυχία το αρθράκι… Ειλικρινά δεν το περίμενα, αλλά να πω ότι δε μ’ αρέσει, θα πω ψέματα…

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία χρήσης. Αποδοχή Περισσότερα