Το σύνδρομο Indiana Jones | Oblivion impressions

CyrodiilΟμολογώ ότι, προς απογοήτευση πολλών γνωστών και φίλων, δεν έχω ασχοληθεί ακόμα με την ψυχανάλυση. Εντούτοις, θεωρώ ότι η αντρική ψυχοσύνθεση διαθέτει σίγουρα ένα σύνδρομο Indiana Jones. Μια υποσυνείδητη ανάγκη για περιπέτεια που καταπιέζεται όλο και περισσότερο στις σύγχρονες, πνιγηρές μεγαλουπόλεις και στα γραφεία-κλουβιά των εταιρειών. Ας μην κρυβόμαστε: η φιγούρα του συμπαθούς αρχαιολόγου αποτελεί απόλυτο πρότυπο για τον σύγχρονο άνδρα που ασφυκτιά στην φυλακή της καθημερινότητας και αναζητά επειγόντως έξοδο κινδύνου.

Το Oblivion, η 4η προσθήκη στο άκρως επιτυχημένο franchise “The Elder Scrolls” αποτελεί μια τέτοια έξοδο, μιας και είναι αυτό που λέμε “pure adventure”, ή για να χρησιμοποιήσουμε έναν πιο “ψαγμένο όρο”, το απόλυρο RPG!

Η φιλοσοφία του Oblivion δε διαφέρει από αυτές των προκατόχων του. Είναι τα τεχνικά του χαρακτηριστικά που το απογειώνουν και τοποθετούν κυριολεκτικά τον χρήστη μέσα στον μικρόκοσμο του, που, σε τελική ανάλυση, αποδεικνύεται μάλλον αχανής. Η επαρχία Cyrodiil στην οποία τοποθετείται η δράση είναι μια απέραντη έκταση που προσφέρει, πέραν του βασικού quest, πάνω από 120 (χωρίς υπερβολή) επιμέρους αποστολές, χωρίς σε αυτές να υπολογίζονται εκείνες που περιλαμβάνονται στα δύο expansion packs, “Knights of the Nine” και “Shivering Isles”.

Όπως και στα περισσότερα RPG αυτού του τύπου, οι ομοιότητες με τον κόσμο του Τόλκιν είναι παραπάνω από εμφανείς, κάτι που είναι μάλλον αναμενόμενο σε κάποιον που έχει ασχοληθεί έστω και επιφανειακά με το έργο του Βρετανού συγγραφέα. Το μέγεθος και ο πλούτος του Oblivion όμως είναι τέτοια που αποτελούν ιδανική απεικόνιση του περιβάλλοντος που εμπνεύστηκε ο συγγραφέας του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» και του «Σιλμαρίλιον».

Η μοναδική ποικιλία του παιχνιδιού σε όλους τους τομείς, από τις τοποθεσίες και τα πρόσωπα έως τα όπλα και τα ενδύματα, καθώς και η αρτιότητα των τεχνικών του χαρακτηριστικών προσφέρουν μια απίστευτη αίσθηση συμμετοχής.

Το ζητούμενο όμως για όποιον ασχοληθεί με το Oblivion είναι η αναζήτηση της περιπέτειας. Μια περιπέτεια που κυριολεκτικά σε τυλίγει από την στιγμή που αρχίζοντας το παιχνίδι βρίσκεσαι έγκλειστος στην αυτοκρατορική φυλακή του Imperial City, πρωτεύουσα της Cyrodiil. Εξήγηση για τον εγκλεισμό δε δίνεται ποτέ, κι εδώ που τα λέμε, ποιος νοιάζεται; το main quest ξεκινάει αμέσως, κι εσύ, αφού καθορίσεις τα χαρακτηριστικά του ήρωα σου (από εξωτερική εμφάνιση μέχρι ζώδιο!) βρίσκεσαι να συνοδεύεις τον αυτοκράτορα που φυγαδεύεται εσπευσμένα από κάποιους επίδοξους δολοφόνους. Μέχρι το τέλος αυτής της μίνι περιήγησης στους υπονόμους της Imperial City θα έχεις αναγορευτεί σε υποψήφιο υπερασπιστή της Cyrodiil από τις δυνάμεις του κακού.

Από εκεί και πέρα ξεκινά η βύθιση σε έναν νέο, πρωτόγνωρο κόσμο περιπέτειας, που κάνει όλους εμάς να νιώσουμε και πάλι παιδιά. Ο μαγικός κόσμος του Oblivion θα μας επιτρέψει να βγάλουμε στην επιφάνεια το ηρωικό alter ego μας που τόσο επιμελώς προσπαθούμε να κρύψουμε πίσω από μια ενήλικη συμπεριφορά.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Παρακολουθήστε τα σχόλια
Να ειδοποιηθώ όταν
guest
0 Σχόλια
Inline Feedbacks
View all comments

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Games Theories

Fable II | Good or Evil? That is the Question

Boring!!! Δεν θα ήταν υπερβολικά ανιαρό αν στην ζωή, στην ίδια την καθημερινότητα μας, υπήρχαν αποκλειστικά το Καλό και το Κακό χωρίς ενδιάμεσα στάδια; Σκεφτείτε έναν κλασσικό εκπρόσωπο από κάθε μεριά, πόσο μονοδιάστατος φαίνεται. Ο Superman για παράδειγμα, ο all-American hero δε σας φαίνεται βαρετός με όλες αυτές τις υπερδυνάμεις που τις χρησιμοποιεί μόνο και […]

Θεωρίες Παιγνίων Theories

Mass Effect | Μια ψηφιακή Σαπουνόπερα

Θρασύς ή αδαής; Άγνοια ή κουταμάρα; Ότι κι αν ισχύει εγώ θα τολμήσω να θεωρήσω το Mass Effect έναν ερωτικό καρπό μεταξύ επιστημονικής φαντασίας και σαπουνόπερας. Σιγά το νέο θα μου πείτε. Παρόμοιες καταστάσεις βλέπουμε σε όλες τις τηλεοπτικές σειρές επιστημονικής φαντασίας που παίζονται σε prime time, για να μην αναφερθούμε σε κινηματογραφικά blockbusters ανάλογης […]

Θεωρίες Παιγνίων Theories

Θεωρίες Παιγνίων | Space… The Final Frontier

Τετριμμένη ονείρωξη της ανθρώπινης φιλοδοξίας (ή μήπως ματαιοδοξίας;), η συνεχής εξερεύνηση του απέραντου έβρισκε μέχρι και τον προηγούμενο αιώνα πρόσφορο έδαφος εντός του πλανήτη μας. Σημειώνοντας όμως τεράστια πρόοδο στην ανακάλυψη των μυστικών που κρύβει αυτός ο μικρός πλανήτης, οι ακόρεστοι εξερευνητές ξεκίνησαν, αρκετό καιρό πριν είναι η αλήθεια, να αναζητούν καινούριες προκλήσεις. Σε φιλολογικό […]

Θεωρίες Παιγνίων Theories

Medieval II: Total War | Μια βόλτα στις σκοτεινές περιόδους

Ο Χρόνος δεν περιμένει κανένα»1. Μια φράση που ακούστηκε πριν από 800 περίπου χρόνια και φτάνει ως τις μέρες μας γεμάτη από την σκόνη και το αίμα όλων εκείνων των ανυπόμονων… Άλλωστε ο χρόνος είναι κι ο πιο σκληρός εχθρός στην περίπτωση του Medieval II: Total War, όποιο έθνος κι αν διαλέξεις. Αναλαμβάνοντας έναν Θεϊκό […]