Μυστηριώδες «διαστημικό σκουπίδι» 3,4 μέτρων βρέθηκε σε χωράφι στη Μινεσότα

Ένα μεταλλικό αντικείμενο διαμέτρου περίπου 3,4 μέτρων, που οι αρχές πιστεύουν ότι μπορεί να είναι διαστημικό σκουπίδι, βρέθηκε στις 14 Οκτωβρίου σε χωράφι με καλαμπόκι στη Μινεσότα των ΗΠΑ. Ο σερίφης της περιοχής λέει ότι ούτε ο ίδιος ξέρει τι είναι.

Το γραφείο του σερίφη της κομητείας Stevens πήρε τηλέφωνο γύρω στις 15:30 (τοπική ώρα) για «ξένα συντρίμμια» σε καλαμποκοχώραφο στο Scott Township. Το βρήκαν αγρότες την ώρα που θέριζαν με την κομπίνα. Η κάτω πλευρά του φαινόταν καμένη.

Μετά ενημερώθηκε ο αξιωματικός υπηρεσίας της πολιτείας και στην υπόθεση μπήκαν ομοσπονδιακές υπηρεσίες. Σε βίντεο κατοίκων φαίνονται δύο μαύρα οχήματα σταθμευμένα λίγα βήματα από το αντικείμενο, ενώ αστυνομικοί το εξετάζουν. Το εύρημα έχει πλέον μεταφερθεί σε ασφαλές σημείο, και το γραφείο του σερίφη συνεργάζεται με πολιτειακές και ομοσπονδιακές αρχές για να βρεθεί ο ιδιοκτήτης.

Ο σερίφης Jason Dingman δήλωσε στις 16 Οκτωβρίου ότι δεν μπορεί να πει ποιες ομοσπονδιακές υπηρεσίες εμπλέκονται, επειδή η έρευνα συνεχίζεται. «Ούτε σε εμάς δίνουν πολλές πληροφορίες, και όσες παίρνουμε είναι μάλλον κρυπτικές», είπε. «Νομίζω ότι κάποιος πολύ πιο ψηλά από μένα ξέρει τι είναι αυτό, αλλά δεν το λέει ούτε σε εμάς».

Σύμφωνα με το KARE 11, πάνω στο αντικείμενο φαίνονται σειριακοί αριθμοί, που μπορεί να οδηγήσουν τους ερευνητές στον κατασκευαστή ή τον ιδιοκτήτη του. Οι αρχές λένε ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για το κοινό.

Η Tena Wilts, κάτοικος του κοντινού Chokio, το είδε στις 15 Οκτωβρίου καθώς πήγαινε στο σπίτι των γονιών της, περίπου 5 χιλιόμετρα από το χωράφι. «Είναι πολύ μεγάλο. Δίπλα στα φορτηγά φαίνεται τεράστιο και παράξενο που προσγειώθηκε έτσι, στη μέση ενός χωραφιού», είπε στη Star Tribune. Το πρώτο που σκέφτηκε ήταν ο ανεμοστρόβιλος που είχε περάσει από την περιοχή λίγες εβδομάδες νωρίτερα. Μετά της ήρθαν στο μυαλό τα διαστημικά σκουπίδια.

Πώς τα διαστημικά σκουπίδια φτάνουν ως το έδαφος

Τα διαστημικά σκουπίδια είναι παροπλισμένοι δορυφόροι, στάδια πυραύλων που έχουν ξοδευτεί και θραύσματα από διαλύσεις ή συγκρούσεις διαστημικών σκαφών, σύμφωνα με τη NASA. Όταν η τροχιά τους «σβήνει», κάποια πέφτουν πίσω προς τη Γη και συνήθως διαλύονται σε ύψος περίπου 72 έως 84 χιλιομέτρων.

Από εκεί και κάτω η θερμότητα είναι τεράστια. Τα περισσότερα κομμάτια καίγονται, αλλά όχι όλα. Εξαρτήματα από τιτάνιο και ανοξείδωτο ατσάλι αντέχουν περισσότερο από όσα είναι από αλουμίνιο, ενώ κομμάτια που βρίσκονται μέσα σε μεγαλύτερες κατασκευές μένουν προστατευμένα μέχρι να διαλυθεί το περίβλημα. Η NASA χρησιμοποιεί μοντέλα υπολογιστή για να προβλέψει ποια μέρη θα επιβιώσουν.

Στις ελεγχόμενες επανεισόδους τα συντρίμμια κατευθύνονται σε απομακρυσμένες περιοχές, συνήθως στον ωκεανό. Στις ανεξέλεγκτες, όπως εξηγεί η NASA, κανείς δεν εγγυάται ότι δεν θα πέσουν σε κατοικημένη περιοχή.

Οι ερευνητές δεν έχουν συνδέσει ακόμα δημόσια το αντικείμενο της Μινεσότας με κάποιον συγκεκριμένο δορυφόρο, πύραυλο ή εκτόξευση.