Μελέτη στο Nature Geoscience εκτιμά ότι η Γη θα παύσει να είναι κατοικήσιμη σε ~1 δισ. χρόνια λόγω εξέλιξης του Ήλιου — μισό χρόνο νωρίτερα από όσο πιστεύαμε.
Έρευνα στο Nature Geoscience υπολογίζει ότι η ζωή στη Γη έχει περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια μπροστά της, λόγω της σταδιακής αύξησης της θερμότητας του Ήλιου που θα καταστρέψει την ισορροπία του ατμοσφαιρικού οξυγόνου.
Οι ερευνητές Ozaki και Reinhard χρησιμοποίησαν συνδυαστικό κλιματικό-βιογεωχημικό μοντέλο, αναθεωρώντας προς τα κάτω την προηγούμενη εκτίμηση των δύο δισεκατομμυρίων ετών.
Δεν υπάρχει άμεση απειλή, αλλά η έρευνα υπενθυμίζει ότι ακόμα και η κατοικησιμότητα του πλανήτη μας είναι πεπερασμένη.
Μια μελέτη δημοσιευμένη στο επιστημονικό περιοδικό Nature Geoscience θέτει ξεκάθαρο χρονικό ορίζοντα για το τέλος της ζωής στον πλανήτη μας: περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια — τη μισή εκτίμηση από αυτή που πίστευε η επιστήμη μέχρι πρόσφατα. Οι ερευνητές Kazumi Ozaki και Christopher T. Reinhard χρησιμοποίησαν συνδυαστικό μοντέλο βιογεωχημείας και κλίματος για να υπολογίσουν πόσο θα παραμείνει η ατμόσφαιρα της Γης κατάλληλη για ζωή — και το αποτέλεσμα αναθεωρεί τις μέχρι τώρα εκτιμήσεις.
Ο μηχανισμός πίσω από αυτή την πρόβλεψη δεν σχετίζεται με ανθρώπινη δραστηριότητα ή κλιματική κρίση, αλλά με τη φυσική εξέλιξη του Ήλιου. Καθώς το άστρο μας γερνά, γίνεται σταδιακά πιο θερμό και φωτεινό. Η επιπλέον θερμότητα θα προκαλέσει εξάτμιση των υδάτων της επιφάνειας, που θα ανέλθουν στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας. Αυτή η αλυσιδωτή διαδικασία θα οδηγήσει σε δραματική πτώση του οξυγόνου — που σήμερα αντιπροσωπεύει περίπου το 20% της ατμόσφαιρας — και χωρίς αυτό, η ζωή όπως τη γνωρίζουμε δεν μπορεί να υπάρξει.
Μέχρι πρόσφατα, η επίσημη εκτίμηση έδινε στη Γη περίπου δύο δισεκατομμύρια χρόνια κατοικησιμότητας. Η νέα έρευνα μειώνει αυτό το περιθώριο στο μισό.
Η σημερινή ατμόσφαιρα με το 20% οξυγόνο δεν ήταν πάντα δεδομένη. Πριν από 2,5 δισεκατομμύρια χρόνια, μικροοργανισμοί που παρήγαγαν οξυγόνο ως παραπροϊόν της φωτοσύνθεσης πυροδότησαν αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν Great Oxidation Event: μια πλανητική αλλαγή που εξαφάνισε μεγάλο μέρος της τότε ζωής, αλλά ταυτόχρονα δημιούργησε τις προϋποθέσεις για πολύπλοκους οργανισμούς — και τελικά τον άνθρωπο. Αυτή η ισορροπία, λέει η έρευνα, έχει ημερομηνία λήξης.
Ένα δισεκατομμύριο χρόνια είναι χρονικό διάστημα αδύνατο να αντιληφθεί η ανθρώπινη σκέψη. Οι ερευνητές τονίζουν ότι δεν πρόκειται για σενάριο άμεσης ανησυχίας — είναι μια επιστημονική εκτίμηση για το απώτατο μέλλον του πλανήτη. Εάν η ανθρωπότητα κατορθώσει να ξεπεράσει τις σύγχρονες προκλήσεις, μελλοντικοί πολιτισμοί ενδέχεται να έχουν τεχνολογίες που θα επιτρέπουν είτε προσαρμογή είτε μετεγκατάσταση σε άλλους πλανήτες. Ερευνητικά προγράμματα της NASA, όπως το LUVOIR, φιλοδοξούν να εντοπίσουν παρόμοιες διαδικασίες σε εξωπλανήτες, ανοίγοντας παράθυρο κατανόησης για το πώς αρχίζει και πώς τελειώνει η ζωή στο σύμπαν.
Η εικόνα του άρθρου είναι stop καρέ από το έπος Terminator 2: Judgment Day (1991) του James Cameron.
Σύμφωνα με τη μελέτη στο Nature Geoscience, η ατμόσφαιρα της Γης θα πάψει να υποστηρίζει ζωή σε περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια.
Ο Ήλιος θα γίνει πιο θερμός και φωτεινός, με αποτέλεσμα εξάτμιση των υδάτων και πτώση του ατμοσφαιρικού οξυγόνου σε επίπεδα μη συμβατά με τη ζωή.
Η επιστήμη θεωρούσε μέχρι πρόσφατα ότι η Γη θα παρέμενε κατοικήσιμη για περίπου δύο δισεκατομμύρια χρόνια.
Όχι — ο μηχανισμός αφορά την εκατομμύρια χρόνια εξέλιξη του Ήλιου, όχι ανθρώπινες δραστηριότητες.
Το ερευνητικό πρόγραμμα LUVOIR της NASA μελετά παρόμοιες ατμοσφαιρικές διεργασίες σε εξωπλανήτες, με στόχο να κατανοηθεί πώς εξελίσσεται και τελειώνει η ζωή στο σύμπαν.
Εγγραφόμενος αποδέχεσαι την Πολιτική Απορρήτου.
Google, American Airlines και Flightkeys δοκιμάζουν AI για αλλαγή διαδρομών πτήσης και μείωση των λευκών ιχνών που αφήνουν τα αεροπλάνα στον ουρανό.
A project by Κώστας Βλαχάκης
Σχόλια